Προτεινόμενοι Σύνδεσμοι:    greece   -   greece hotels   -   ειδησεις   -   greece news   -   ταβλι στο internet   -   livescore   -   νέα
 easypedia

Easypedia.gr
Ελλάδα
Αρχαία Ελλάδα
Ελληνες
Πρωθυπουργοί
Οικονομία
Γεωγραφία
Ιστορία
Γλώσσα
Πληθυσμός
Μυθολογία
Πολιτισμός & Τέχνες
Ζωγραφική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Λογοτεχνία
Μουσική
Αρχιτεκτονική
Γλυπτική
Αθλητισμός
Μυθολογία
Θρησκεία
Θετικές & Φυσικές Επιστήμες
Ανθρωπολογία
Αστρονομία
Βιολογία
Γεωλογία
Επιστήμη υπολογιστών
Μαθηματικά
Τεχνολογία
Φυσική
Χημεία
Ιατρική
Φιλοσοφία & Κοινωνικ. Επιστήμες
Αρχαιολογία
Γλωσσολογία
Οικονομικά
Φιλοσοφία
Ψυχολογία
Γεωγραφία
Ασία
Αφρική
Ευρώπη
Πόλεις
Χώρες
Θάλασσες
Ιστορία
Ελληνική Ιστορία
Αρχαία Ιστορία
Βυζάντιο
Ευρωπαϊκή Ιστορία
Πόλεμοι
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Σύγχρονη Ιστορία
 

Αντιγόνη (Σοφοκλή)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αντιγόνη


Ποιητής Σοφοκλής
Χορός Γέροντες της Θήβας
Πρόσωπα Αντιγόνη,Ισμήνη,Κρέοντας, Αίμονας, Τειρεσίας, Ευρυδίκη, Φρουρός, Αγγελειοφόρος, δεύτερος αγγελειοφόρος
Χώρος αρχαία θήβα

Η Αντιγόνη είναι αρχαία τραγωδία που γράφτηκε και πρωτοπαρουσιάστηκε στο Αθηναϊκό κοινό περί το 441 π.Χ. από τον Σοφοκλή. Αν και αποτελεί την τρίτη χρονολογικά συνέχεια του Θηβαϊκού κύκλου, γράφτηκε πριν από τα άλλα δύο μέρη (Οιδίπους Τύραννος, Οιδίπους επί Κολωνώ). Θέμα της είναι η προσπάθεια της Αντιγόνης να θάψει το νεκρό αδελφό της Πολυνείκη, παρά την αντίθετη εντολή του Κρέοντα, βασιλιά της Θήβας. Έτσι η Αντιγόνη θέτει την τιμή των θεών και την αγάπη προς τον αδερφό της υπεράνω των ανθρώπινων νόμων.

Πίνακας περιεχομένων

Δραματικοί Χαρακτήρες

  • Αντιγόνη
    • πιστή θεοσεβούμενη στους αρχαίους θεούς
    • ισχυρός χαρακτήρας
    • αψηφάει την εξουσία
    • ατρόμητη ακόμα και εμπρός στον θάνατο
    • γνωμική
    • ηθική
  • Ισμήνη, Αδερφή της Αντιγόνης
    • ρεαλίστρια
    • έχει τύψεις για την τύχη της Αντιγόνης
    • προσαρμοσμένη στις νόρμες της ανθρώπινης εξουσίας
    • αδύναμος χαρακτήρας
    • χωρίς πολιτική θέληση
    • φοβάται τον Κρέοντα
  • Κρέοντας, βασιλεύς των Θηβών και θείος της Αντιγόνης
    • τύρανος
    • πιστεύει ότι μόνο οι νόμοι του έχουν πέραση
    • θέτει τα συμφέροντά του υπεράνω των πάντων
    • ασυνεννόητος
    • δεν δέχεται καμία κριτική
    • αγενέστατος
  • Αίμονας, γιος του Κρέοντα και αρραβωνιαστικός της Αντιγόνης
    • σέβεται τον πατέρα του
    • αγαπάει την Αντιγόνη
    • συνετός, φιλοσοφεί
  • Τειρεσίας, Μάντης
    • τυφλός
    • εκφράζεται με μαντείες και με παραβολές
  • Ευρυδίκη, Γυναίκα του Κρέοντα
  • Φρουρός
  • Αγγελιοφόρος
  • δεύτερος αγγελιοφόρος
  • Χορός, 15 γέροντες των Θηβών

Ερμηνεία του έργου

Ερμηνεία στην αρχαία εποχή

Ο Σοφοκλής έγραψε την "Αντιγόνη" από αντίδραση για την εξορία του Θεμιστοκλή, ήρωα της Ναυμαχίας της Σαλαμίνας. Με το έργο του αυτό επεξεργάζεται την ηθική υποχρέωση για τήρηση των ηθικών νόμων έστω και αν αυτό σημαίνει αντίσταση κατά των ανθρώπινων νόμων με τίμημα το θάνατο. Ο Κρέοντας είναι παντοκράτορας τύραννος. Ο Αίμων υποστηρίζει την δύναμη του λαού και είναι εναντίον της παντοδυναμίας του πατέρα του. Ο Κρέων όμως επιμένει να τιμωρήσει όποιον καταπατεί τους νόμους, και εδώ την Αντιγόνη που αψήφησε την εντολή του Κρέοντα και κήδεψε τον αδερφό της.

Εκτός αυτού ο Σοφοκλής θέτει το ερώτημα αν οι «αιώνιοι» θεσμοί γίνονται τίμημα στον βωμό των μικροπολιτικών ενδιαφερόντων. Ο πολίτης κατά τον Σοφοκλή έχει θέληση ελεύθερη, τιμάει όμως τους θεούς και τα έθιμα. Ο Κρέων τιμωρείται από τους θεούς με τον χαμό της οικογένειάς του.

Ερμηνεία στην επόμενες εποχές

Η τραγωδία της Αντιγόνης μεταφράστηκε τον 16ο αιώνα. Από το 1800 μέχρι σήμερα οι άνθρωποι ερμήνευσαν το έργο αυτό, το μελοποίησαν, το έκαναν δικό τους κατα πολούς τρόπους. Ο Χέγκελ στις διαλέξεις του δίδασκε στους φοιτητές ότι η Αντιγόνη του Σοφοκλή είναι το αισθητικά πιο τελειοποιημένο καλλιτέχνημα. Η μετάφραση του Φρίντριχ Χέλντερλιν (Hölderlin) αποτελεί ένα από τα καλλιτεχνικά αριστουργήματα της μοντέρνας φιλολογίας. Άλλοι συγγραφείς που εμπνεύστηκαν από το μύθο της Αντιγόνης είναι οι Walter Hasenclever (1917), Ζαν Ανούιγ (1943), Μπέρτολτ Μπρεχτ (1947) Rolf Hochhuth (1963) κ.α. Στο χώρο της όπερας μεταφέρθηκε από τους Τομάσσο Τραέττα (Antigoe, 1772), Άρθουρ Χόνεγκερ (1927), Καρλ Ορφ (Antigonae, 1949), Γκέοργκ Κάτζερ (Antigone oder Die Stadt, 1991).

Wikisource logo
Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα: