Προτεινόμενοι Σύνδεσμοι:    greece   -   greece hotels   -   ειδησεις   -   greece news   -   ταβλι στο internet   -   livescore   -   νέα
 easypedia

Easypedia.gr
Ελλάδα
Αρχαία Ελλάδα
Ελληνες
Πρωθυπουργοί
Οικονομία
Γεωγραφία
Ιστορία
Γλώσσα
Πληθυσμός
Μυθολογία
Πολιτισμός & Τέχνες
Ζωγραφική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Λογοτεχνία
Μουσική
Αρχιτεκτονική
Γλυπτική
Αθλητισμός
Μυθολογία
Θρησκεία
Θετικές & Φυσικές Επιστήμες
Ανθρωπολογία
Αστρονομία
Βιολογία
Γεωλογία
Επιστήμη υπολογιστών
Μαθηματικά
Τεχνολογία
Φυσική
Χημεία
Ιατρική
Φιλοσοφία & Κοινωνικ. Επιστήμες
Αρχαιολογία
Γλωσσολογία
Οικονομικά
Φιλοσοφία
Ψυχολογία
Γεωγραφία
Ασία
Αφρική
Ευρώπη
Πόλεις
Χώρες
Θάλασσες
Ιστορία
Ελληνική Ιστορία
Αρχαία Ιστορία
Βυζάντιο
Ευρωπαϊκή Ιστορία
Πόλεμοι
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Σύγχρονη Ιστορία
 

Δίας (μυθολογία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Δίας ή Ζευς είναι ο νεότερος γιος του Κρόνου και της Ρέας, εγγονός του Ουρανού και της Γαίας. Είναι η ύψιστη θεότητα του αρχαιοελληνικού πανθέου, καθώς και θεός του ουρανού και του κεραυνού . Η γέννησή του αρχίζει με τους πόνους της Μεγάλης Μητέρας Ρέας στη Δύκτυ της Κρήτης, όπου έκρυψε το παιδί της στο σπήλαιο του βουνού Αιγαίου. Σύμφωνα με μια άλλη παράδοση ο Ζεύς γεννήθηκε στην Αρκαδία, στο όρος Λυκαίον. Κατόπιν έλουσε το βρέφος στην πηγή του ποταμού Νέδα, που ανέβλυσε τότε για πρώτη φορά και κατόπιν μετέβη στην Κρήτη όπου τον παρέλαβαν για να τον φροντίσουν οι Δικταίες νύμφες, οι συντρόφισσες των Κουρητών ή Κορυβάντων. Στην Κρήτη αναφέρονται αρκετά σπήλαια που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εμπλέκονται στην ανατροφή ή την προστασία του θεού.

Ο Δίας υπήρξε ανέκαθεν μετεωρολογικός θεός, ελεγκτής της αστραπής, του κεραυνού και της βροχής. Ο Θεόκριτος περίπου το 265 Π.Κ.Ε. έγραψε: «άλλοτε είναι καθαρός ο Δίας, άλλοτε βρέχει». Στό ομηρικό έπος της Ιλιάδας έστελνε τους κεραυνούς στους εχθρούς του. Άλλα εμβλήματά του, ήταν ο αετός και η αιγίς.

Πίνακας περιεχομένων

Οι λέξεις Δίας και Ζευς

Ο Δίας ονομαζόταν στα Αρχαία Ελληνικά Ζευς, λέξη που στη γενική πτώση ήταν του Διός, (σπανιότερα του Ζηνός), απ' όπου προήλθε και η νεοελληνική ονομασία. Σχετικά με την ετυμολογία των λέξεων αυτών υπάρχουν οι παρακάτω απόψεις:

  • Πρέρχονται από το αρχαιοελληνικό δίος, που σημαίνει λαμπρός.
  • Προέρχονται από την Ινδοευρωπαϊκή υποτιθέμενη ρίζα *Dyēus, που σύμφωνα με τους γλωσσολόγους έδωσε ακόμα την ελληνική λέξη Θεός, το Λατινικό Deus, το Βεδικό Dyaus, το Γερμανικό Tiwaz και άλλες λέξεις σχετικές με το θείο.
  • Για τον Ι.Θ. Κακριδή το όνομα βρίσκεται και σε άλλους ινδοευρωπαϊκούς λαούς, τους Ινδούς, τους Όμβρους, τους Λατίνους κ.α. Το όνομά του ανάγεται στην ρίζα div-, που σημαίνει ουρανός. Η έκφραση Ζευς πατήρ αντιστοιχεί στο Diespiter (Juppiter) των Ρωμαίων, το Jupater των Όμβρων και το Dyaous Pitar των αρχαίων Ινδών

Ζευς και Ήρα

Ο Ζευς και η Ήρα, αδέλφια και σύζυγοι, είναι τα παιδιά του Κρόνου και της Ρέας. Οι κρυφές σχέσεις πριν από το γάμο τους έδωσαν ως καρπό την Ήβη, την Ειλείθυια, τον Άρη και πιθανώς και τον Ήφαιστο. Πολυτάραχη η σχέση τους ήταν γεμάτη ραδιουργίες, αντιζηλίες, περιελάμβανε ακόμη και συνομωσίες ή εναντίωση του ενός απέναντι στη θέληση του άλλου. Υφίσταται η άποψη πως στην έχθρα του ζεύγους ανάγεται στην αντιπαλότητα του πρωταρχικού ζεύγους Ουρανός-Γη και φυσικά αντανακλούν τη θέση του αρσενικού στα ιστορικά χρόνια της πατριαρχίας

Ζευς, Θέμις και Ώρες

Προσωνύμια

μετεωρολογία
  • Ουράνιος
  • Αιθέριος
  • Νεφεληγερέτης
  • Εριβρεμέτης (βαριά βροντή)
  • Υψιβρεμέτης
  • Ερίγδουπος
  • Αστεροπητής
  • Στεροπηγερέτης
  • Αργικέραυνος
  • Τερπικέραυνος
  • Όμβριος
  • Υέτιος
  • Ικμαίος (καλοκαιρινά μελτέμια)
  • Καταιβάτης
  • Καππώτας
  • Κεραυνός
  • Ευάνεμος
  • Κελαινεφής (μαύρα σύννεφα)


οικογένεια - οίκος
  • Ερκείος (έρκος=φράγμα, περίβολος)
  • Γαμήλιος
  • Ηραίος
  • Πατήρ
  • Πατρώος
  • Φράτριος
κορυφές βουνών
  • Ακραίος
  • Επάκριος
  • Ελλάνιος
  • Κορυφαίος
  • Λαρίσιος
  • Παρνήθιος
  • Ιθωμάτας
  • Ολύμπιος
  • Λύκαιος


διάφορα
  • Όρκιος (όρκος)
  • Ύπατος
  • Μέγιστος
  • Άριστος
  • Πολιεύς
  • Βουλαίος
  • Τέλειος
  • Ελευθέριος
  • Φίλιος
  • Ξένιος
  • Ικέσιος
  • Φύσιος
  • Σωτήρ
  • Κτήσιος (οικουρός όφις)
  • Μειλίχιος
  • Χθόνιος
  • Καταχθόνιος

Προτεινόμενη βιβλιογραφία

  • Καρλ Κερένυι, Η Μυθολογία των Ελλήνων, Εστία, Αθήνα χ.χ.
  • Ιωάννης Κακριδής, (επιμ.), Ελληνική μυθολογία: οι θεοί, Εκδοτική Αθηνών, (Αθήνα 1986)

Διαδικτυακοί Τόποι