Προτεινόμενοι Σύνδεσμοι:    greece   -   greece hotels   -   ειδησεις   -   greece news   -   ταβλι στο internet   -   livescore   -   νέα
 easypedia

Easypedia.gr
Ελλάδα
Αρχαία Ελλάδα
Ελληνες
Πρωθυπουργοί
Οικονομία
Γεωγραφία
Ιστορία
Γλώσσα
Πληθυσμός
Μυθολογία
Πολιτισμός & Τέχνες
Ζωγραφική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Λογοτεχνία
Μουσική
Αρχιτεκτονική
Γλυπτική
Αθλητισμός
Μυθολογία
Θρησκεία
Θετικές & Φυσικές Επιστήμες
Ανθρωπολογία
Αστρονομία
Βιολογία
Γεωλογία
Επιστήμη υπολογιστών
Μαθηματικά
Τεχνολογία
Φυσική
Χημεία
Ιατρική
Φιλοσοφία & Κοινωνικ. Επιστήμες
Αρχαιολογία
Γλωσσολογία
Οικονομικά
Φιλοσοφία
Ψυχολογία
Γεωγραφία
Ασία
Αφρική
Ευρώπη
Πόλεις
Χώρες
Θάλασσες
Ιστορία
Ελληνική Ιστορία
Αρχαία Ιστορία
Βυζάντιο
Ευρωπαϊκή Ιστορία
Πόλεμοι
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Σύγχρονη Ιστορία
 

Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας
Υπουργός Ευάγγελος Μεϊμαράκης
Αρχηγός Αντιναύαρχος Γεώργιος Καραμαλίκης
Υπαρχηγός Υποναύαρχος Νικόλαος Βαζαίος
Έτος Ίδρυσης 1907 (ίδρυση ΓΕΝ)

Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) είναι ο δεύτερος κατ΄ αρχαιότητα κλάδος των ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδας, σχεδιασμένος να εκτελεί επιχειρήσεις στην θάλασσα, προκειμένου να διατηρεί ελεύθερα τα ελληνικά χωρικά ύδατα έναντι κάθε επιβουλής. Οι επιχειρήσεις γίνονται από τα διατιθέμενα σ΄ αυτό πλοία, φρεγάτες, ταχέα περιπολικά κατευθυνόμενων βλημάτων, υποβρύχια, αρματαγωγά, κανονιοφόρους, ναρκαλιευτικά, ναρκοθέτιδες, πλοία γενικής υποστηρίξεως και ελικόπτερα. Γενικά το ελληνικό πολεμικό ναυτικό υπηρετεί τα κατ΄ αρμοδιότητα ελληνικά αμυντικά και επιθετικά αν χρειασθεί δόγματα, καλούμενο αρκετές φορές σε κάλυψη αναγκών διασυμμαχικών επιχειρήσεων, στις οποίες και συνδράμει.

Πίνακας περιεχομένων

Ιστορία

Λόγω της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας, αλλά και της ιδιομορφίας του γεωγραφικού της χώρου (κανένα σημείο δεν απέχει περισσότερο από 150 χλμ. από τη θάλασσα), η ανάπτυξη του πολεμικού ναυτικού ξεκινάει από πολύ παλιά. Ήδη από τα Προίστορικά χρόνια δημιουργήθηκαν οι πρώτες οργανωμένες ναυτικές πολεμικές μονάδες.

Η πρώτη πανελλαδική ναυτική επιχείρηση ήταν η Αργοναυτική εκστρατεία της οποίας ακολούθησε αργότερα ο Τρωικός πόλεμος, μια δεκάχρονη πολεμική εκστρατεία η οποία ολοκληρώθηκε με την άλωση της Τροίας από τους Αχαιούς και που ήταν η αιτία της δημιουργίας τών άφθαστων έργων επικής ποίησης, μια βαριά κληρονομιά στον παγκόσμιο πολιτισμό. Από τα Αρχαϊκά χρόνια, οι Έλληνες είχαν εξερευνήσει όλη τη Μεσόγειο, ενώ είχαν αποικείες από τις Ηρακλείδες Στήλες μέχρι τον Εύξεινο Πόντο.

Στα Κλασσικά χρόνια, το πολεμικό ναυτικό γνωρίζει μεγάλη άνθηση. Η φράση του Περικλή από τα χρόνια αυτά Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος, αναγράφεται στο θυρεό (έμβλημα με τη μορφή ασπίδας) του σύγχρονου Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Λαμπρό παράδειγμα της τότε υπεροχής του ελληνικού στόλου αποτελεί η νίκη της Ναυμαχίας της Σαλαμίνας κατά των Περσών. Επίσης, από τις σημαντικότερες δράσεις του Αρχαιοελληνικού ναυτικού αποτελεί η βοήθεια στην εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην κάθοδο του Ινδού ποταμού και το μεγάλο ταξίδι από τις εκβολές του μέχρι τον Περσικό Κόλπο. Σύντομα θα ακολουθήσουν η εξερεύνηση των ακτών της Αραβίας και της Κασπίας,

Κατά τα Βυζαντινά χρόνια, καινούριοι τύποι καραβιών και όπλων (όπως το υγρό πυρ) εξασφάλισαν στην Κωνσταντινούπολη την κυριαρχία της στη θάλασσα. Η παραμέληση της ναυτικής της δύναμης υπήρξε ένας από τους παράγοντες που οδήγησαν στην άλωση του Βυζαντίου από τους Οθωμανούς το 1453. Στα χρόνια της υποδούλωσης από τους Οθωμανούς, η συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή έδωσε μια ανάσα λευτεριάς στις ελληνικές θάλασσες.


Το Ελληνικό πολεμικό ναυτικό κατά την διάρκεια της Επανάστασης του 1821

Στην αρχή της Επανάστασης οι Ελληνικές δυνάμεις διέθεταν κάπου 300 οπλισμένα εμπορικά πλοία που έδιναν δουλειά σε πληρώματα 12,000 ναυτών. Τα μισά περίπου από αυτά προέρχονταν από τις Σπέτσες, την Ύδρα και τα Ψαρά: τα τρία αυτά νησιά είχαν και την μεγαλύτερη συμμετοχή στον θαλάσσιο επαναστατικό αγώνα. Η δομή του θαλάσσιου στόλου έμοιαζε με αυτήν των άτακτων της ξηράς: δεν υπήρχε ανώτατος διοικητής. Το κάθε νησί εξέλεγε ένα ναύαρχο και έναν αντιναύαρχο για μια συγκεκριμένη επιχείρηση. Κατά την εκλογή των ναυάρχων αυτών οι «νοικοκυραίοι», οι προεστοί δηλαδή του κάθε νησιού, είχαν βαρύνοντα λόγο. Συνήθως ο εκλεγείς «ναύαρχος»προέρχονταν από κάποια πλούσια και σημαντική οικογένεια και μέριμνά του ήταν το καλού του νησιού του. Τον Μάρτιο του 1822 ιδρύθηκε Υπουργείο Ναυτικών και η διεύθυνσή του ανατέθηκε σε μια επιτροπή προερχόμενη από τα τρία νησιά που προαναφέραμε. Κύριο χαρακτηριστικό του νεοσύστατου ναυτικού ήταν ο τοπικός χαρακτήρας του και σκοπός του οι σύντομες, μικρές επιχειρήσεις.

Για τις επιχειρήσεις αυτές εξελέγετο ανώτατος διοικητής, θεωρούμενος πάντως πρώτος μεταξύ ίσων από τους υπόλοιπους. Η ιδέα αυτή του πρώτου μεταξύ ίσων τόσο για τον στόλο του κάθε νησιού όσο και για την εσωτερική οργάνωση των πλοίων. Κάθε πλοίο διατηρούσε την αυτονομία του κατά τις επιχειρήσεις. Ναύτες και αξιωματικοί θεωρούσαν εαυτούς συνέταιρους στην δράση. Ζητούσαν και ελάμβαναν προκαταβολικά τον μισθό τους για ένα μήνα και μοιράζονταν την λεία από την κάθε επιχείρηση. Αν μετά από μια επιχείρηση δεν υπήρχαν κέρδη, απαιτούσαν την επιστροφή στη βάση τους. Πάντως τα τρία νησιά, Ύδρα, Σπέτσες και Ψαρά, υπερέβαλαν τα κατορθώματά τους όταν αργότερα ζήτησαν από την νεοσύστατη Ελληνική Κυβέρνηση αποζημιώσεις για τα έξοδά τους.

Ο πρώτος Ελληνικός Στόλος δημιουργήθηκε τον Απρίλιο από τον Γιακουμάκη Τομπάζη, ένα Υδραίο προεστό με σημαντική πείρα στις ναυτικές επιχειρήσεις. Η πρώτη του σκέψη ήταν αποσταλεί ο στόλος ανοιχτά της Ηπείρου όπου περιπολούσε ανοργάνωτος ο Οθωμανικός Στόλος. Με την επιμονή όμως ενός καλοπροαίρετου αλλά εντελώς άπειρου ως προς τα ναυτικά Χιώτη, του Νεόφυτου Βάμβα, ο στόλος απεστάλη στην Χίο για να ξεσηκώσει το νησί. Οι ειρηνικοί όμως Χιώτες αρνήθηκαν να συνεργήσουν. Οι Τούρκοι από την άλλη ενίσχυσαν τις φρουρές τους και συνέλαβαν εβδομήντα ομήρους μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο. Το Ελληνικό ναυτικό πάντως σημείωσε αρκετές επιτυχίες και συνέλεξε σημαντική λεία. Λεηλάτησε ένα Αυστριακό πλοίο στην Τήνο και κατέλαβε ένα Οθωμανικό πλοίο που μετέφερε, εκτός από δώρα του Σουλτάνου προς τον Πασά της Αιγύπτου- και μεγάλο αριθμό πλούσιων τούρκικων οικογενειών, τις οποίες λήστεψαν και εν συνεχεία εξετέλεσαν.

Τον Μάιο ο Τομπάζης χώρισε τον στόλο σε δύο μοίρες, μια για να περιπολεί στο Αιγαίο με σκοπό να επιτεθεί στον Οθωμανικό στόλο που ετοιμαζόταν να εξέλθει από τα Δαρδανέλια και μια, με δώδεκα μπριγαντίνια υπό τον Ανδρέα Μιαούλη, για να αποκλείσει την Πάτρα, με σκοπό να προκαλέσει ναυμαχία με τις Τουρκικές δυνάμεις του Ιονίου. Στις 5 Ιουνίου ο Τομπάζης συναντά ένα μεγάλο, βαρειά οπλισμένο, τουρκικό δίκροτο βορείως της Χίου και το καταδιώκει μέχρι τον κόλπο της Ερεσσού. Οι ομοβροντίες των Ελληνικών πλοίων εναντίον του δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα και έτσι ο Ψαριανός ναύαρχος Αποστόλης προτείνει ο Γιάννης από την Πάργα (Ιωάννης Δημολίτσας) να ετοιμάσει τρία πυρπολικά με Ψαριανά πληρώματα που είχαν αποκτήσει πείρα κατά τις ρωσικές επιχειρήσεις στο Τσεσμέ. Τα δύο πυρπολικά αποτυγχάνουν, το τρίτο όμως, έντεχνα οδηγημένο από τον Παπανικολή, βάζει φωτιά στο Τουρκικό το οποίο που τελικά ανατινάζεται. Ο Οθωμανικός στόλος πανικοβλήθηκε τόσο που επέστρεψε άμεσα στα Δαρδανέλια. Όμως ο Τομπάζης αντί να τον κυνηγήσει κατευθύνθηκε στο Αϊβαλί (Κυδωνιές) για να βοηθήσει τις εύπορες οικογένειες που απειλούνταν από τους Τούρκους. Πίστευε ότι με το που θα εμφανιζόταν ο Ελληνικός Στόλος θα ξεσηκώνονταν οι Έλληνες της Μικράς Ασίας κατά των Τούρκων. Αντ’ αυτού οι Τούρκοι επέπεσαν πάνω στον Ελληνικό πληθυσμό και τον κατέσφαξαν. Εκατοντάδες πουλήθηκαν σκλάβοι και τα καταστήματά τους πυρπολήθηκαν.

Η πυρπόληση στο λιμάνι της Ερεσσού από τον Δ. Παπανικολή, έργο του Βολανάκη
Η πυρπόληση στο λιμάνι της Ερεσσού από τον Δ. Παπανικολή, έργο του Βολανάκη

Το πολεμικό ναυτικό του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους

Η ιστορία του στόλου του ελεύθερου Ελληνικού Κράτους αρχίζει το 1828 με κυβερνήτη της Ελλάδας τον Ιωάννη Καποδίστρια. Πρώτος Υπουργός Ναυτικών διετέλεσε ο Ναύαρχος Κωνσταντίνος Κανάρης. Το ισχυρότερο πλοίο του στόλου της εποχής ήταν η (ναυπηγημένη στις Η.Π.Α και χρησιμοποιηθείσα στον Αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο) φρεγάτα «ΕΛΛΑΣ». Την φρεγάτα "ΕΛΛΑΣ" κατέλαβε και ανατίναξε επιτυχώς ο Ναύαρχος Μιαούλης την 1η Αυγούστου 1831 στην διάρκεια της τότε ανταρσίας του. Το 1833 το ελληνικό ναυτικό ονομάζεται "Βασιλικόν Ναυτικόν". Τη ονομασία αυτή θα την διατηρήσει μέχρι το 1924. Η πρώτη ναυτική σχολή ιδρύθηκε το 1846 πάνω στην κορβέτα «ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ» και διευθυντής της ορίστηκε ο Λεωνίδας Παλάσκας. Επικρατούσα γλώσσα των πληρωμάτων την εποχή εκείνη ήταν τα Αρβανίτικα: ο τότε Αρχίατρος του Στόλου, βαυαρός Θεόδωρος Ράινχολντ (Th. Rheinhold) εκδίδει βιβλίο για την "Γλώσσα του Στόλου" με πλήθος αρβανίτικων λέξεων (πιστεύοντας ότι πρόκειται για Πελασγικά). Το 1878 ιδρύθηκε η Ναυτική Σχολή Δοκίμων με διευθυντή τον Ηλία Κανελλόπουλο. Το 1907 ιδρύθηκε το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού με πρώτο Αρχηγό τον Ναύαρχο Γεώργιο Κουντουριώτη.

Ο Ναύσταθμος Σαλαμίνας το 1905
Ο Ναύσταθμος Σαλαμίνας το 1905

Το Ελληνικό πολεμικό ναυτικό κατά την διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων

Με την έκρηξη του Α' Βαλκανικού Πολέμου ο Ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης επί του θωρηκτού "Αβέρωφ" πρωτοστάτησε στην απελευθέρωση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, και με τις δύο αποφασιστικές ναυμαχίες της Έλλης (3 Δεκεμβρίου 1912) και της Λήμνου (5 Ιανουαρίου 1913), απέκρουσε τις απόπειρες εξόδου του Οθωμανικού Στόλου από τα Δαρδανέλλια, τρέποντάς τον σε φυγή και εξαναγκάζοντάς τον να επιστρέψει και να κλειστεί στα στενά, εξασφαλίζοντας την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο για τις επόμενες δεκαετίες που ακολούθησαν.

Με την ανασύσταση της βασιλείας στην Ελλάδα το 1936, το Ελληνικό Ναυτικό θα επανέλθει στην ονομασία "Βασιλικόν Ναυτικόν", Β.Ν, μέχρι την οριστική κατάλυση της βασιλείας το 1973.

Το Ελληνικό ναυτικό κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

Η συμμετοχή του Β.Ν στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αρχίζει, έστω και ανεπίσημα, με την βύθιση του ευδρόμου Έλλη στο λιμάνι της Τήνου από το Ιταλικό υποβρύχιο Delfin στις 15 Αυγούστου 1940. Την επομένη τα αντιτορπιλλικά "Β.Γεώργιος" και "Β.΄Ολγα" δέχονται επίθεση με βόμβες από μεγάλο ύψος, κοντά στα Γιούρα, ενώ πλέουν για την Τήνο.

Κατά την διάρκεια του Ελληνο - Ιταλικού Πολέμου το Βασιλικό Ναυτικό ανέλαβε και έφερε εις πέρας διάφορες αποστολές στο Ιόνιο Πέλαγος με αποκορύφωμα τις τρείς επιδρομές κατά Ιταλικών νηοπομπών ανεφοδιασμού στα στενά του Οτράντο. Τον κυριότερο ρόλο είχαν τα υποβρύχια τα οποία, αν και πεπαλαιωμένα κατάφεραν να βυθίσουν διάφορα Ιταλικά εμπορικά, μέσα στην Αδριατική.

Με την επίθεση όμως της Ναζιστικής Γερμανίας κατά της Ελλάδος το Βασιλικό Ναυτικό υπέστη μεγάλες απώλειες από την Γερμανική Πολεμική Αεροπορία: μόνο μέσα στον Απρίλιο του 1941 χτυπήθηκαν ή βυθίστικαν 25 πλοία. Έτσι αποφασίστηκε να αποσταλεί ο υπόλοιπος στόλος (το θωρηκτό Αβέρωφ, τρία αντιτορπιλλικά και πέντε υποβρύχια) στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Με την πάροδο του πολέμου, ο αριθμός των πλοίων του Β.Ν αυξήθηκε με την παραχώρηση πολλών μονάδων, αντιτορπιλλικών και υποβρυχίων από το Βρεττανικό Βασιλικό Ναυτικό. Τις πλέον επιτυχημένες επιχειρήσεις του Β.Ν είχε το αντιτορπιλλικό Βασίλισσα Όλγα μέχρι που βυθίστηκε στην Λέρο στις 23 Σεπτεμβρίου του 1943 και το οποίο θεωρήθηκε ίσως το πολεμικό πλοίο με την πλέον επιτυχημένη δράση στην Ανατολική Μεσόγειο. Σημαντική επίσης ήταν η συμμετοχή πλοίων του Β.Ν στην επιχείρηση Overlord (την απόβαση στην Νορμανδία) καθώς και το κατόρθωμα του αντιτορπιλλικού Αδρίας, που παρότι χτυπημένο από νάρκη και έχοντας χάσει την πλώρη του, στις επιχειρήσεις κοντά στην Κάλυμνο τον Οκτώβριο του 1943, κατάφερε να γυρίσει στη βάση του στην Αλεξάνδρεια: το Αδρίας αμυνόμενο με τα πυροβόλα της πρύμνης κατέπλευσε στον κόλπο Gümüşlük της Τουρκίας, επισκευάστηκε πρόεχειρα και απέπλευσε για την Αλεξάνδρεια, διαπλέοντας περίπου 400 ναυτικά μίλια, χωρίς την πλώρη του σκάφους, γενόμενο δεκτό κατά τον κατάπλου με επευφημίες από τα Συμμαχικά πληρώματα.

Τον Απρίλιο του 1944 τμήματα του στόλου στασίασαν κατά της Εξόριστης Ελληνικής Κυβέρνησης και για την καταστολή της ανταρσίας χρησιμοποιήθηκαν τόσο ελληνικά όσο και βρεττανικά στρατεύματα.

Το Πολεμικό Ναυτικό στην περίοδο της Δικτατορίας Παπαδόπουλου

Η πραξικοπηματική αλλαγή του καθεστώτος επέφερε ανησυχία στο τότε Βασιλικό Ναυτικό, στις τάξεις του οποίου δεν υπήρχαν οργανωμένοι πυρήνες των πραξικοπηματιών. Με την έλευση της Χούντας ο αρχηγός του ΓΕΝ, αντιναύαρχος Εγκολφόπουλος, παραιτήθηκε ενώ στους επόμενους μήνες αποστρατεύτηκαν 61 αξιωματικοί. Η πρώτη αντίδραση του Ναυτικού ήταν να στηρίξουν το αντικίνημα του Βασιλιά, δηλαδή τον φυσικό τους αρχηγό, στις 13 Δεκεμβρίου του 1967. Ακολούθησαν και άλλες δύο απόπειρες απαγωγής του Παπαδόπουλου, οι οποίες όμως απέτυχαν εξαιτίας εξωγενών παραγόντων.

Απο το 1969 αρχίζει η προετοιμασία και η οργάνωση του κινήματος με κύριο πυρήνα[1] την τάξη του 1948. Η οργάνωση εκτός από Αξιωματικούς του Ναυτικού μύησε και μερικούς αξιωματικούς της Αεροπορίας αλλά και του Στρατού. Σκοπός του κινήματος ήταν η εξέγερση του λαού η οποία θα οδηγούσε στην απαλλαγή από τη Δικτατορία.

Την άνοιξη του 1973 όλα ήταν έτοιμα. Το κίνημα θα εκδηλωνόταν στις πρώτες ώρες της 23ης Μαΐου. Τις βραδινές ώρες της 21ης Μαΐου υπήρξαν οι πρώτες ενδείξεις ότι το κίνημα είχε προδοθεί. Οι κυβερνήτες των πλοίων διστάζουν να αποπλεύσουν, ακολουθώντας το σχέδιο (το οποίο ήταν περίπου γνωστό στη Χούντα). Στις 23 Μαΐου οι αξιωματικοί τίθενται υπό περιορισμό, ενώ οι πρώτες συλλήψεις δεν αργούν να γίνουν. Στις 25 Μαΐου το πολεμικό πλοίο "Βέλος" παίρνει την απόφαση να αποχωρίσει από την άσκηση του Ν.Α.Τ.Ο. και να καταπλεύσει στο Φιουμιτσίνο της Ιταλίας, όπου ο κυβερνήτης και το πλήρωμά του ζήτησαν πολιτικό άσυλο.

Το κίνημα του Πολεμικού Ναυτικού, η σημαντικότερη ίσως αντίσταση μέχρι τότε, οργανώθηκε με σκοπό μόνο την απελευθέρωση του κράτους και όχι μιας απλής αντικατάστασης των δικτατόρων. Ουσιαστικά εξέφραζε τον λαό, αφού ήταν μια επανάσταση του στόλου και δεν ήταν καθοδηγούμενη από κανένα πολιτικό πρόσωπο ή συμφέρον. Ο Βασιλιάς προς τον οποίο απευθύνοντο οι στασιαστές για να τους στηρίξει δίστασε και τελικά δεν θέλησε να συμπαραταχθεί με τους κινηματίες, πράγμα που θα είχε αργότερα καθοριστικό ρόλο για την τύχη της Βασιλείας στην Ελλάδα.

Το σημαντικότερο αποτέλεσμα ήταν η ανανέωση της αντίστασης, αφού από το 1971 η Δικατατορία είχε δώσει την αίσθηση ότι είχε εδραιωθεί και ότι όλες οι ένοπλες δυνάμεις ήταν με το μέρος της. Αυτός όμως ο μύθος καταρρίφθηκε με την εκδήλωση του κινήματος και γέμισε με θάρρος τον Ελληνικό Λαό.

Κινήματα και ανταρσίες του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού

Εικόσι τρία κινήματα και ανταρσίες έχουν καταγραφεί κατά την διάρκεια της ιστορίας του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού. Τα κινήματα αυτά είναι:

  • Η ανταρσία του Ναυάρχου Μιαούλη την 1η Αυγούστου 1831
  • Το κίνημα του Στρατιωτικού Συνδέσμου το 1909
  • Το κίνημα του Τυπάλδου στις 15 Οκτωβρίου 1909
  • Το κίνημα της Εθνικής Αμύνης στις 17 Αυγούστου 1916
  • Το κίνημα του Πλαστήρα στις 11 Σεπτεμβρίου 1922
  • Το κίνημα Λεοναρδόπουλου Γαργαλίδη στις 22 Οκτωβρίου 1922
  • Το κίνημα του Ναυτικού στις 25 Ιουνίου 1924
  • Το κίνημα Κολιαλέξη στις 21 Αυγούστου 1924
  • Το κίνημα της μετέπειτα Δικτατορίας Παγκάλου στις 25 Ιουνίου 1925
  • Το κίνημα Κονδύλη στις 21 Αυγούστου 1926
  • Το κίνημα Πλαστήρα στις 6 Μαρτίου 1933
  • Το κίνημα Βενιζέλου την 1 Μαρτίου 1935
  • Το κίνημα Παπάγου, Οικονόμου , Ρέππα στις 10 Οκτωβρίου 1935
  • Το κίνημα της μετέπειτα Δικτατορίας Μεταξά στις 4 Αυγούστου 1936
  • Η ανταρσία της κατάρρευσης της 17 Απριλίου 1941
  • Η ανταρσία κατά της Εξόριστης Ελληνικής Κυβέρνησης στις 26 Απριλίου 1941
  • Η ανταρσία κατά της Εξόριστης Ελληνικής Κυβέρνησης στις 16 Μαρτίου 1943
  • Η ανταρσία των Δεκεμβριανών στις 3 Δεκεμβρίου 1944
  • Το κίνημα του Εμφυλίου στις 30 Μαρτίου 1946
  • Το κίνημα της μετέπειτα Δικτατορίας Παπαδόπουλου την 21η Απριλίου 1967
  • Το αντικίνημα του τότε Βασιλιά Κωνσταντίνου στις 13 Δεκεμβρίου 1967
  • Το κίνημα του Ναυτικού στις 23 Μαίου 1973
  • Το κίνημα Ιωαννίδη στις 25 Νοεμβρίου 1973

Οργάνωση

Το ανώτατο επιτελικό όργανο του Πολεμικού Ναυτικού είναι το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ). Σκοπός του είναι να βοηθάει τον αρχηγό του (Α/ΓΕΝ) και τον Υπουργό Εθνικής Άμυνα (ΥΕΘΑ) στην άσκηση Διοίκησης και Ελέγχου πάνω στο προσωπικό, το υλικό και τα μέσα του Πολεμικού Ναυτικού.

Εκτός από τον αρχηγό του, η σύνθεση του ΓΕΝ περιλαμβάνει:

  • τον Υπαρχηγό του ΓΕΝ (Υ/ΓΕΝ), ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη σωστή διοίκηση, διεύθυνση, συντονισμό και έλεγχο του Επιτελείο.
  • το Γενικό Επιθεωρητή Π.Ν και τον Οικονομικό Επιθεωρητή, οι οποίοι υπάγονται απ' ευθείας στον Α/ΓΕΝ.
  • αυτοτελείς Διευθύνσεις και Γραφεία που υπάγονται απ' ευθείας στον Α/ΓΕΝ.
  • υπαγόμενους στον Υ/ΓΕΝ Κλάδους του ΓΕΝ, με τις Διευθύνσεις, τα Τμήματα και Γραφεία που αυτοί περιλαμβάνουν.

Την διάρθρωση των Υπηρεσιών του ΓΕΝ αποτελούν οι τρείς κυρίως κλάδοι:

  1. Το Αρχηγείο Στόλου (που υπάγονται όλα τα πολεμικά πλοία εκτός των βοηθητικών)
  2. Η Διοίκηση Διοικητικής Μέριμνας Ναυτικού (ΔΔΜΝ) (που υπάγονται οι Ναύσταθμοι και τα βοηθητικά σκάφη και μέσα μεταφοράς ως και οι πάσης φύσεως εγκαταστάσεις ανεφοδιασμού) και
  3. Η Διοίκηση Ναυτικής Εκπαίδευσης (ΔΝΕ) (που υπάγονται όλες οι παραγωγικές σχολές του Ναυτικού)

Των παραπάνω ακολουθούν Ναυτικές Διοικήσεις και τα υπ΄ αυτών Ναυτικά Κλιμάκια καθώς και άλλες ανεξάρτητες Υπηρεσίες όπως η Υπηρεσία Φάρων, η Υδρογραφική Υπηρεσία κ.ά.

Α΄ Κλάδος - Στόλος

Υπηρεσίες / Διοικήσεις

  • Διοίκηση Φρεγατών (ΔΦΓ)
  • Διοίκηση Κανονιοφόρων (ΔΚΦ)
  • Διοίκηση Ταχέων Σκαφών (ΔΤΣ)
  • Διοίκηση Ναρκοπολέμου (ΔΝΑΡ)
  • Διοίκηση Αμφιβίων Δυνάμεων (ΔΑΔ)
  • Διοίκηση Υποβρυχίων (ΔΥ)
  • Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών (ΔΥΚ)
  • 353 Μοίρα Ναυτικής Συνεργασίας (353 ΜΝΑΣ)
  • Διοίκηση Ελικοπτέρων Ναυτικού (ΔΕΝ)
  • Σχολή Εξάσκησης Ναυτικής Τακτικής (ΣΕΝΤ)
  • Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου (ΝΔΑ)
  • Ναυτική Διοίκηση Ιονίου (ΝΔΙ)
  • Ναυτική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος (ΝΔΒΕ)

Β΄ Κλάδος - ΔΔΜΝ

ΝΣ

ΝΚ

Πλοία ΔΔΜΝ

Γ΄ Κλάδος - ΔΝΕ

Σ.Ν.Δ.

Σχολή Υ/Κ Πόρου

ΚΕΠΑΛ

ΚΕΚΑΝ

Πλοία ΔΝΕ

Σταδιοδρομία - Απασχόληση

Στο Πολεμικό Ναυτικό μπορείς να σταδιοδρομήσεις ως:

  • μόνιμος Αξιωματικός, αφού πρώτα εκπαιδευτείς στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ).
  • μόνιμος Υπαξιωματικός, αφού πρώτα εκπαιδευτείς στην Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού (ΣΜΥΝ).
  • Επαγγελματίας Οπλίτης (ΕΠ.ΟΠ.).
  • Οπλίτης Βραχείας Ανακατάταξης (Ο.Β.Α.).

Η εισαγωγή στις σχολές Ναυτικών Δοκίμων και Μονίμων Υπαξιωματικών γίνεται με τη μέθοδο των πανελλαδικών εξετάσεων.

Θητεία

Όσοι κληθούν να υπηρετήσουν τη θητεία τους στο Πολεμικό Ναυτικό θα πρέπει να παρουσιαστούν στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Παλάσκας (ΚΕΠΑΛ). Εκεί κάποιοι θα παραμείνουν για μία ημέρα, για να συνεχίσουν μετά την εκπαίδευσή τους στον Πόρο, ενώ μέρος νεοσυλλέκτων θα εκπαιδευτεί εκεί. Κατά τη διάρκεια της προπαίδευσης, οι εκπαιδευόμενοι δεν επιτρέπεται να βγουν από το Κέντρο Εκπαιδεύσεως.

Η προπαίδευση διαρκεί 14 έως 16 ημέρες και αμέσως μετά ακολουθεί η ορκομωσία, όπου σε κάθε εκπαιδευόμενο κοινοποιείται η ειδικότητα που θα λάβει. Ορισμένες από αυτές οδηγούν στο βαθμό του υπαξιωματικού (κελευστή ή διόπου). Όσοι έχουν σχέση με ιατρικά ή ναυτικά επαγγέλματα μπορούν να γίνουν σημαιοφόροι (το αντίστοιχο του Δόκιμου στον Στρατό Ξηράς).

Αμέσως μετά την απονομή ειδικοτήτων ανακοινώνονται οι μεταθέσεις. Σε αντίθεση με ότι γίνεται στον στρατό Ξηράς στο Ναυτικό δεν έχει εφαρμοστεί ακόμα ένα εξ ολοκλήρου αντικειμενικό σύστημα μεταθέσεων. Ετσι ενώ στον στρατό ξηράς είναι υποχρεωτική η εννιάμηνη υπηρεσία σε παραμεθόριες περιοχές μετά την οποία είναι επίσης υποχρεωτική η μετάθεση των οπλιτών, στο Πολεμικό Ναυτικό προβλέπεται ότι είναι υποχρεωτική η τουλάχιστον εξάμηνη τοποθέτηση σε ναύσταθμους, πλοία ή υπηρεσίες νησιών.

Η θητεία έχει διάρκεια 12 μηνών, με εξαίρεση κάποιες ευπαθείς κατηγορίες οι οποίες θητούν είτε 9, είτε 6 μήνες. Στο Ναυτικό δεν ισχύει απαραίτητα η 5μηνη θητεία παραμεθορίου, ενώ παραμεθόριος θεωρείται κάθε περιοχή της Ελλάδος πλην των Αθηνών. Αποτέλεσμα του γεγονότος αυτού είναι πολλοί στρατεύσιμοι να θητουν σε παραμεθώριες νησιωτικές περιοχές για όλη τη θητεία τους. Επίσης υπάρχει η δυνατότητα επίταξης δηλαδη η δυνατότητα ενός διοικητή να μην εγκρίνει την μετακίνηση κατά την κρίση του.[εκκρεμεί παραπομπή] Η θητεία σε καράβια για στρατεύσιμους έχει καταργηθεί καθώς τα πλοία επανδρώνονται πλέον από επαγγελματίες οπλίτες (ΕΠΟΠ).

Όσον αφορά, τέλος, τις άδειες και τις ποινές, ισχύει ότι και στα υπόλοιπα σώματα των ενόπλων δυνάμεων.

Πολεμικά πλοία

  • ΦΡΕΓΑΤΕΣ TΥΠΟΥ MΕΚΟ-200
    • Φ/Γ ΥΔΡΑ (F 452)
    • Φ/Γ ΣΠΕΤΣΑΙ (F 453)
    • Φ/Γ ΨΑΡΑ (F 454)
    • Φ/Γ ΣΑΛΑΜΙΣ (F 455)
  • ΠΥΡΑΥΛΑΚΑΤΟΙ TΥΠΟΥ LA COMBATTANTE III
    • ΤΠΚ ΛΑΣΚΟΣ (P 20)
    • ΤΠΚ ΜΠΛΕΣΣΑΣ (P 21)
    • ΤΠΚ ΜΥΚΟΝΙΟΣ (P 22)
    • ΤΠΚ ΤΡΟΥΠΑΚΗΣ (P 23)
  • ΠΥΡΑΥΛΑΚΑΤΟΙ TΥΠΟΥ LA COMBATTANTE IIIB
    • ΤΠΚ ΚΑΒΑΛΟΥΔΗΣ (P 24)
    • ΤΠΚ ΝΤΕΓΙΑΝΝΗΣ (P 26)
    • ΤΠΚ ΞΕΝΟΣ (P 27)
    • ΤΠΚ ΣΙΜΙΤΖΟΠΟΥΛΟΣ (P 28)
    • ΤΠΚ ΣΤΑΡΑΚΗΣ (P 29)
  • Υποβρύχια τύπου "Παπανικολής" (υπό κατασκευή)
    • Y/B ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ (S-120 )
    • Y/B ΠΙΠΙΝΟΣ (S-121)
    • Υ/Β ΜΑΤΡΩΖΟΣ (S-122)
    • Υ/Β ΚΑΤΣΩΝΗΣ (S-123)
  • ΑΡΜΑΤΑΓΩΓΑ TΥΠΟΥ JASON (LST)
    • A/Γ ΧIOΣ (L 173)
    • A/Γ ΣΑΜΟΣ (L 174)
    • A/Γ ΙΚΑΡΙΑ (L 175)
    • A/Γ ΛΕΣΒΟΣ (L 176)
    • A/Γ ΡΟΔΟΣ (L 177)
  • ΚΑΝΟΝΙΟΦΟΡΟΙ TΥΠΟΥ ΤΗΕTIS
    • Κ/Φ ΝΙΚΗ (P 62)
    • K/Φ ΔΟΞΑ (P 63)
    • K/Φ EΛΕΥΘΕΡΙΑ (P 64)
  • ΚΑΝΟΝΙΟΦΟΡΟΙ ΤΥΠΟΥ OSPREY-55
  • ΚΑΝΟΝΙΟΦΟΡΟΙ ΤΥΠΟΥ ASHEVILLE
  • ΚΑΝΟΝΙΟΦΟΡΟΙ ΤΥΠΟΥ OSPREY HSY 56A
    • Κ/Φ ΜΑΧΗΤΗΣ (P 266)
    • K/Φ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ (P 267)
    • K/Φ ΑΗΤΤΗΤΟΣ (P 268)
    • K/Φ ΚΡΑΤΑΙΟΣ (P 269
  • ΝΑΡΚΟΘΗΡΕΥΤΙΚΑ (ΝΘΗ) τ.HUNT
    • ΕΥΡΩΠΗ Μ-62
    • ΚΑΛΛΙΣΤΩ Μ-63
  • ΝΑΡΚΑΛΙΕΥΤΙΚΑ (Ν/Α) τ.ΑΛΚΥΩΝ

Εναέρια Μέσα

  • Ανθυποβρυχιακά Ελικόπτερα AB-212
  • Ανθυποβρυχιακά Ελικόπτερα S-70B-6 Aegean Hawk
  • Ανθυποβρυχιακά Ελικόπτερα Aérospatiale Alouette III (σήμερα σε ρόλους εκπαίδευσης)
  • Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας P-3B Orion

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Δείτε επίσης