Προτεινόμενοι Σύνδεσμοι:    greece   -   greece hotels   -   ειδησεις   -   greece news   -   ταβλι στο internet   -   livescore   -   νέα
 easypedia

Easypedia.gr
Ελλάδα
Αρχαία Ελλάδα
Ελληνες
Πρωθυπουργοί
Οικονομία
Γεωγραφία
Ιστορία
Γλώσσα
Πληθυσμός
Μυθολογία
Πολιτισμός & Τέχνες
Ζωγραφική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Λογοτεχνία
Μουσική
Αρχιτεκτονική
Γλυπτική
Αθλητισμός
Μυθολογία
Θρησκεία
Θετικές & Φυσικές Επιστήμες
Ανθρωπολογία
Αστρονομία
Βιολογία
Γεωλογία
Επιστήμη υπολογιστών
Μαθηματικά
Τεχνολογία
Φυσική
Χημεία
Ιατρική
Φιλοσοφία & Κοινωνικ. Επιστήμες
Αρχαιολογία
Γλωσσολογία
Οικονομικά
Φιλοσοφία
Ψυχολογία
Γεωγραφία
Ασία
Αφρική
Ευρώπη
Πόλεις
Χώρες
Θάλασσες
Ιστορία
Ελληνική Ιστορία
Αρχαία Ιστορία
Βυζάντιο
Ευρωπαϊκή Ιστορία
Πόλεμοι
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Σύγχρονη Ιστορία
 

Θερμοπίδακας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Θερμοπίδακας στο Εθνικό Πάρκο του Γιέλοουστοουν στις Η.Π.Α., η φωτογραφία είναι στατική, στη πραγματικότητα ο σημειούμενος ιριδισμός δεν είναι μόνο στην άκρη αλλά πηγαινοέρχεται σε όλο το εύρος του "καταρράκτη"  λόγω ανόμιας πτώσης, προσφέροντας ένα φυσικό υπερθέαμα
Θερμοπίδακας στο Εθνικό Πάρκο του Γιέλοουστοουν στις Η.Π.Α., η φωτογραφία είναι στατική, στη πραγματικότητα ο σημειούμενος ιριδισμός δεν είναι μόνο στην άκρη αλλά πηγαινοέρχεται σε όλο το εύρος του "καταρράκτη" λόγω ανόμιας πτώσης, προσφέροντας ένα φυσικό υπερθέαμα

Οι Θερμοπίδακες είναι ένα είδος θερμών πηγών που περιοδικά "εκρύγνονται" και εκτοξεύουν στήλες θερμού νερού, γι΄ αυτό και αποκαλούνται επίσημα και "διαλείπουσες θέρμες". Οι θερμοπίδακες ονομάζονται και Γκέιζερ, από την ονομασία του μεγαλύτερου θερμοπίδακα στην Ισλανδία που ερμηνεύεται ως "λυσσαλέος". Ήταν γνωστοί στους αρχαίους Έλληνες, ο Στράβων αναφέρει τέτοιους στη Σικελία που λέγονταν "δέλλοι".

Γενικά

Οι συνθήκες για επιβίωση οργανισμών στους θερμοπίδακες είναι ιδιαίτερα δύσκολες, ωστόσο υπάρχουν ορισμένοι Προκαρυωτικοί οργανισμοί που επιβιώνουν σ΄ αυτούς. Για τη δημιουργία ενός θερμοπίδακα απαιτούνται πολύ ιδιαίτερες γεωλογικές συνθήκες και γι'αυτόν τον λόγο υπάρχουν σχετικά λίγοι σε όλο τον κόσμο, γύρω στους 1000.

Οι περισσότεροι θερμοπίδακες στον κόσμο βρίσκονται κυρίως σε τρεις περιοχές της Γης:

  • 1. στο Γιέλοουστοουν παρκ, Γουαϊόμιγκ, Η.Π.Α.
  • 2. στην Ηφαιστιακή ζώνη Τάουπο, στη Νέα Ζηλανδία και
  • 3. στην Ισλανδία

Οι δύο πρώτες περιοχές συνδέονται με ενεργά ηφαίστεια, που δίνουν λαβή γαι ερμηνεία της δημιουργίας τους, ενώ η τρίτη περιοχή με σβεσμένα ηφαίστεια από την τριτογενή διάπλαση και νωρίτερα. Βέβαια έχουν παρατηρηθεί και περιορισμένης έκτασης μέχρι μεμονομένες περιπτώσεις στις περιοχές:

  • 4. Δολινή Γκεϊσέροφ, Καμτσάκα, στη Ρωσία,
  • 5. στο Ελ Τάτιο, στη Χιλή,
  • 6. στη Κοσταρίκα
  • 7. στη Πομερανία καθώς και
  • 8. στη Πολυνησία κ.α.

Σπουδαιότεροι και μεγαλύτεροι όμως όλων είναι εκείνοι του Γιέλοουστοουν παρκ που εξ αυτών ονομάζεται και "χώρα των θαυμάτων" ακριβώς για τα θυμάσια φυσικά φαινόμενα που συνοδεύουν τους θερμοπίδακες. Το Γιέλοουστοουν παρκ βρίσκεται σε οροπέδιο των βραχωδών ορέων δυτικά του ποταμού Μισούρι πολύ κοντα στις πηγές του ομώνυμου ποταμού Γιέλοουστουν. Αποτελεί δημόσιο κτήμα των ΗΠΑ, είναι έκτασης 5.500 τ.χλμ. και είναι κατάφυτο από πυκνά πευκοδάση. Βρίσκεται σε υψόμετρο 2700 μ. από επιφάνεια θαλάσσης και παρουσιάζει κλίμα σχεδόν πολικό, που αρχίζει από τον Σεπτέμβριο και διαρκεί 9 μήνες. Στο χώρο αυτό αναβλύζουν περισσότεροι από 50 θερμοπίδακες που εξακοντίζουν στήλη βράζοντος ύδατος ύψους 85 μ. Έτσι οι θερμοπίδακες αυτοί έλαβαν διάφορα ονόματα όπως ο μέγας, ο γίγας κλπ.

Ο Μέγας Γκέιζερ

Ο αποκαλούμενος Μέγας θερμοπίδακας είναι ο μεγαλύτερος όλων και αναβλύζει από μια τεράστια τρύπα εντός βράχου διαμέτρου 8 μ. και βάθους 35 μ. Η τρύπα αυτή γεμίζει αιφνίδια κατά ορισμένα χρονικά διαστήματα με κοχλάζον νερό. Κάποια στιγμή το έδαφος γύρω αρχίζει να σείεται και ν΄ ακούγεται ένας υπόκοφος βρυχηθμός οπότε και αμέσως εκσφενδονίζονται πυκνά και πελώρια νέφη ατμού που φθάνουν πολλές φορές σε ύψος 165 μ. Στη συνέχεια το κοχλάζον νερό αιφνίδια αναπηδά της τρύπας και σχηματίζει γιγάντιο πίδακα διαμέτρου 8 μ. και ύψους 30 μ. από τη κορυφή του οποίου αναβλύζουν μικρότερες σε διάμετρο κορυφές που φθάνουν μέχρι και τα 85 μ. απ΄ όπου και πέφτουν στη γη ως λαμροί καταρράκτες προσφέροντας ένα υπερθέαμα ιριδίζοντος στον ήλιο νερού. Το εξαιρετικό αυτό θέαμα διαρκεί 20 λεπτά της ώρας όπου η δύναμη του νερού αρχίζει να εξασθενεί μέχρι που το νερό χωνεύει στο βάθος της τρύπας σαν να μην είχε συμβεί τίποτε προηγουμένως.

Ερμηνεία φαινομένου

Την ερμηνεία του φαινομένου των θερμοπιδάκων έδωσε ο χημικός Μπούφσεν υποστηρίζοντας ότι: "το θερμό νερό που ανέρχεται από τα έγκατα της Γης διαμοιράζεται εντός του σωλήνος του πίδακα και της υπόγειας λεκάνης του. Λόγω της φύσεως του σωλήνα η θερμοκρασία και η εξ αυτής δημιουργούμενη πίεση της μάζας του νερού δεν παρουσιάζει ομοιομορφία σε όλα τα σημεία του. Αυτό έχει ως συνέπεια στα κατώτερα στρώματα να παρουσιάζουν μεγαλύτερες τιμές απ΄ ότι στα ανώτερα*. Έτσι όταν η θερμοκρασία βρασμού φθάσει, (ανέλθει), στο κατώτερο σημείο του σωλήνα του πίδακα τα κατώτερα στρώματα αναβράζουν, δια του βρασμού τους υτού παράγονται ατμοί που αυξάνουν την πίεση των υπερκειμένων στρωμάτων νερού. Αυτή μεταδιδόμενη συνέχεια στα υπερκείμενα πολλαπλασιάζεται με αποτέλεσμα να συντελέι στην εκτίναξη του νερού από της υπόγειας λεκάνης δια του σωλήνος σε μεγάλο ύψος.

(*) Υπ΄ όψη ότι η θερμοκρασία ανέρχεται από κάτω προς τα επάνω.