Προτεινόμενοι Σύνδεσμοι:    greece   -   greece hotels   -   ειδησεις   -   greece news   -   ταβλι στο internet   -   livescore   -   νέα
 easypedia

Easypedia.gr
Ελλάδα
Αρχαία Ελλάδα
Ελληνες
Πρωθυπουργοί
Οικονομία
Γεωγραφία
Ιστορία
Γλώσσα
Πληθυσμός
Μυθολογία
Πολιτισμός & Τέχνες
Ζωγραφική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Λογοτεχνία
Μουσική
Αρχιτεκτονική
Γλυπτική
Αθλητισμός
Μυθολογία
Θρησκεία
Θετικές & Φυσικές Επιστήμες
Ανθρωπολογία
Αστρονομία
Βιολογία
Γεωλογία
Επιστήμη υπολογιστών
Μαθηματικά
Τεχνολογία
Φυσική
Χημεία
Ιατρική
Φιλοσοφία & Κοινωνικ. Επιστήμες
Αρχαιολογία
Γλωσσολογία
Οικονομικά
Φιλοσοφία
Ψυχολογία
Γεωγραφία
Ασία
Αφρική
Ευρώπη
Πόλεις
Χώρες
Θάλασσες
Ιστορία
Ελληνική Ιστορία
Αρχαία Ιστορία
Βυζάντιο
Ευρωπαϊκή Ιστορία
Πόλεμοι
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Σύγχρονη Ιστορία
 

Κήλη Δίσκου Αυχένος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ονομάζουμε «αυχενικό σύνδρομο», όχι μια συγκεκριμένη πάθηση, αλλά μια ομάδα ενοχλημάτων γύρω από τον αυχένα, πού περιλαμβάνει αυχεναλγία, δυσκαμψία, αντανακλώμενο πόνο, νευραλγία, πονοκέφαλο, και ζάλη. Κήλη Δίσκου Αυχένος ονομάζεται μιά ειδική βλάβη του μεσοσπονδυλίου δίσκου, όπου λόγω φθοράς του ινώδους δακτυλίου που τον περιβάλλει, προπίπτει στό νωτιαίο χώρο ο πηκτοειδής πυρήνας του δίσκου. Κάθε κήλη δίσκου έχει τρία στάδια (βαθμοί βαρύτητας): Την προβολή (στάδιο Ι) , την πρόπτωση (στάδιο ΙΙ) και την έκθλιψη (στάδιο ΙΙΙ).

Πίνακας περιεχομένων

Εισαγωγή

Πολλοί άνθρωποι παρουσιάζουν συχνά μια ομάδα συμπτωμάτων από τον αυχένα, πού περιλαμβάνει αυχεναλγία (= πόνος στον αυχένα), δυσκαμψία, αντανάκλαση στη ράχη και τα άνω άκρα (= αυχενική ριζοπάθεια), όπως επίσης καρηβαρία (= «κεφάλι κουρκούτι»), ζάλη, αστάθεια και πονοκέφαλο (αυχενογενής ζάλη και πονοκέφαλος). Συχνά οι πάσχοντες από αυχενική ριζοπάθεια δεν πονούν στον αυχένα αλλά στον ώμο. Μάλιστα στατιστικώς, το συχνότερο αίτιο πόνου στον ώμο είναι η αυχενική ριζοπάθεια και δεύτερο ακολουθεί η περιαρθρίτις (τενοντίτις υπερακανθίου τένοντος). Όλα αυτά τα συμπτώματα ανεξάρτητα από το αίτιο ονομάζονται αυχενικό σύνδρομο. Σε μια σειρά 16500 ασθενών ορθοπεδικού ιατρείου(Δρ. Χαράλαμπος Γκούβας, 2007, harrygouvas@gmail.com), καταχωρημένων επί 23 χρόνια σε βάση δεδομένων υπολογιστή, φάνηκε ότι η αυχεναλγία είναι το δεύτερο - στατιστικώς – αίτιο προσέλευσης στον Ορθοπεδικό, μετά την οσφυαλγία. Στους 100 περίπου ασθενείς που απευθύνονται σε Ορθοπεδικό, το 40% έχουν πρόβλημα οσφυαλγίας, το 20% έχουν πρόβλημα αυχένος, και οι υπόλοιποι 40% μοιράζονται σε 3000 νοσολογικές οντότητες της Ορθοπεδικής και τραυματολογίας.

Στατιστική

Τα αίτια πόνου στον αυχένα είναι περί τα 100, αλλά τα συχνότερα αφορούν μυϊκή κόπωση και βλάβες των δίσκων (Κήλη Δίσκου Αυχένος, εκφυλιστική δισκοπάθεια και σπονδυλαρθρίτις). Το συχνότερο αίτιο πόνου στον αυχένα είναι η Αυχενική Κήλη Δίσκου Α5-Α6. Σε άτομα 30 ετών έχει ήδη δισκοκήλη το 20% αυτών, σε άτομα 50 ετών έχει δισκοκήλη το 90%, και από εκεί και πάνω έχουν σχεδόν όλοι. Το ευχάριστο είναι, ότι οι έχοντες δισκοκήλη αυχένος ή εκφυλιστικές αλλοιώσεις των δίσκων δεν πονούν όλοι, ή έστω δεν πονούν όλες τις μέρες του έτους.

Αίτια και εκλυτικοί παράγοντες

Το αίτιο της Δισκοκήλης (πρόπτωση του πηκτοειδούς πυρήνα διά του ινώδους δακτυλίου του δίσκου) δεν έχει διευκρινισθεί πλήρως αλλά είναι πολυπαραγοντικό. Φταίει και η καταπόνηση, φταίει και η φθορά του χρόνου στις ίνες κολλαγόνου του δίσκου, φταίει και γενετική προδιάθεση (DNA), κλπ. Παράγοντες οι οποίοι παρατηρήθηκε ότι εκλύουν κρίσεις αυχενικού συνδρόμου είναι η καταπόνηση του αυχένα σε συνεχή κάμψη (πχ. ορισμένα επαγγέλματα όπως χειριστές υπολογιστών, εργαζόμενοι σε γραφείο, κομμώτριες, οδοντίατροι, βλέποντες τηλεόραση με τον θεατή ξάπλα στον καναπέ, η λάθος θέση της κεφαλής στον ύπνο, λάθος μαξιλάρι, κρέμασμα κουρτινών, έλλειψη μεσημβρινής ανάπαυσης, ψύξεις του αυχένος από συσκευές κλιματισμού, βρεγμένα μαλλιά μετά το μπάνιο, απότομες μετεωρολογικές αλλαγές, ψύχος, αλλαγές βαρομετρικής πίεσης, υγρασία, κλπ, και οι ιογενείς λοιμώξεις. Μια συχνή αιτία αυχεναλγίας είναι η νευροπάθεια του παραπληρωματικού νεύρου (ΙΧ) το οποίο νευρώνει τον τραπεζοειδή μύ και προκαλεί μυαλγίες αυτού (από ψύξη, καταπόνηση, ή από ιούς). Στο τέλος του άρθρου παρατίθεται ένας πλήρης πίνακας όλων των μέχρι σήμερα καταγραμμένων αιτίων πόνου στον αυχένα.


Κλινική εικόνα

Η αυχενική Κήλη Δίσκου εκδηλώνεται με πόνο στον αυχένα, δυσκαμψία, μείωση του εύρους κινήσεων του αυχένα, πόνο στους ώμους και τη ράχη, αισθητικές διαταραχές στα άνω άκρα (μούδιασμα, αίσθημα κρύου, ζεστού) και σπανιότερα μυϊκή αδυναμία στα άνω άκρα. Ενίοτε εκδηλώνεται με ζάλη, αστάθεια, καρηβαρία, πονοκέφαλο και ίλιγγο με εμετό. Αυτό πού ελέγχουμε πάντα στην εξέταση είναι τα νευρολογικά ελλείμματα στα άνω άκρα (απώλεια μυϊκής ισχύος, κατάργηση αντανακλαστικών, κλπ). Σημειώνεται ότι υπάρχουν ασθενείς με δισκοκήλη αυχένος χωρίς πόνο στον αυχένα, αλλά απλώς με μουδιάσματα στα χέρια και αστάθεια.


Εξετάσεις

Ο αυχένας μπορεί να ελεγχθεί με τις εξής μεθόδους. Κλινική εξέταση. Απλές ακτινογραφίες F/P και δύο λοξές. Απλές ακτινογραφίες δυναμικές σε κάμψη και έκταση. Αξονική τομογραφία. Μαγνητική Τομογραφία. Ηλεκτρονευρογράφημα άνω άκρων. Ακτινογραφία Θώρακος. Σπινθηρογράφημα οστών τριών φάσεων με Τεχνήτιο 99m. Triplex καρωτίδων. Ολες οι εξετάσεις έχουν τη χρησιμότητά τους αλλά οι σπουδαιότερες από αυτές είναι η κλινική εξέταση, η ακτινογραφία αυχένος Profil και η Μαγνητική Τομογραφία αυχένος.


Συντηρητική Θεραπεία

Καλό είναι ο γιατρός αλλά και ο ασθενής να μην αρχίσουν καμία θεραπεία αν δεν είναι βέβαιοι για τη διάγνωση. Οπως προαναφέρθηκε η συχνότερη αιτία πόνου στόν αυχένα είναι η Αυχενική δισκοκήλη. Μέχρι σήμερα δυστυχώς δεν έχει εφευρεθεί φάρμακο πού να δρά θεραπευτικά στίς δισκοκήλες. Οι θεραπευτικές λύσεις είναι δύο: Εγχείρηση ή Συντηρητική αγωγή. Στο 95% των περιπτώσεων οξείας κρίσης αυχενικής δισκοκήλης η θεραπεία είναι συντηρητική και περιλαμβάνει ακινητοποίηση του αυχένος με κολάρο, ανάρτηση του χεριού με ιμάντα αν έχουμε ριζοπάθεια, χορήγηση αντιφλεγμονωδών και μυοχαλαρωτικών φαρμάκων και στην ανάρρωση φυσικοθεραπείες αποκατάστασης (ηλεκτρομαλάξεις, διαθερμίες, Laser, κλπ) ακολουθούμενες από ασκήσεις του αυχένος. Αν υπάρχει πονοκέφαλος και ζάλη, χορηγούμε και φάρμακα βελτιωτικά της μικροκυκλοφορίας (Stugeron, Sibelium, Vastarel, κλπ). Παρακολουθούμε την κλινική εξέλιξη της νόσου μήπως υπάρξει επιδείνωση και ενθαρρύνουμε την υπομονή του ασθενούς. Μη βιασθείτε για χειρουργική επέμβαση, αν και μπορεί να ακούσετε φράσεις «ιατρικής τρομοκρατίας» όπως δήθεν «θα παραλύσεις» κλπ. Οι περισσότεροι ασθενείς βελτιώνονται με τη συντηρητική θεραπεία, αλλά η αποκατάσταση μπορεί να διαρκέσει πολλές εβδομάδες ή και πολλούς μήνες. Ο συνήθης χρόνος αποκατάστασης μετά από μία πρόσφατη οξεία πρόπτωση δισκοκήλης αυχένος είναι 45-90 μέρες, ενώ μια έξαρση παλαιάς εκφυλιστικής δισκοπάθειας υποχωρεί μέσα με 5-10 μέρες. Οι αυχενικές ριζοπάθειες δυστυχώς αργούν να αναρρώσουν ενίοτε από ένα έως και έξι μήνες. Σε μια ενδιαφέρουσα πρόσφατη έρευνα Ολλανδών γιατρών, ελέγχθηκε η αποτελεσματικότητα τριών θεραπευτικών μεθόδων γιά το αυχενικό σύνδρομο: Της χορήγησης φαρμάκων, της φυσικοθεραπείας με μηχανήματα και των χειρομαλάξεων. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν για 1 έτος και χωρίσθηκαν σε τρεις ανεξάρτητες ομάδες. Τα αποτελέσματα απετέλεσαν έκπληξη. Μόνο το 36% ήταν ευχαριστημένοι από τη θεραπεία με φάρμακα και οδηγίες από το γιατρό, 51% ήταν ευχαριστημένοι με τη φυσικοθεραπεία και 68% με τις χειρομαλάξεις (μασάζ). (Βιβλιογραφία: Corthal de Bos: British Medical Journal 2003 Apr.26, 326: 911-4.)


Χειρουργική θεραπεία

Εγχειρήσεις για δισκοκήλη αυχένος άρχισαν στις ΗΠΑ από τον νευροχειρουργό Dr. Ralph Cloward, στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και τη Χονολουλού της [[[Χαβάη]] τη δεκαετία του 70. Στην Ελλάδα, μάλλον άρχισαν τη δεκαετία του 80 από τον νευροχειρουργό Ιωάννη Βασιλούδη, ο οποίος μάλιστα όταν παρουσίασε βιντεοκασέτα με εγχείρηση αυχενικής δισκεκτομής σε γυναίκα ασθενή 35 ετών, δυστυχώς χλευάσθηκε από τους ακροατές ορθοπεδικούς (1988). Στις ΗΠΑ εγχείρηση για Δισκοκήλη αυχένος εφαρμόζεται στο 5% των περιπτώσεων ενώ στην Ελλάδα χειρουργείται το 1: 1000 των ασθενών. Τελευταία αυξήθηκαν οι εγχειρήσεις δισκοκήλης αυχένος λόγω αύξησης του αριθμού νευροχειρουργών (ιατρογενής ζήτηση). Εγχειρήσεις δισκοκήλης αυχένος (δισκεκτομή και σπονδυλοδεσία με πλάκες και βίδες) κάνουν ορισμένοι νευροχειρουργοί και ορισμένοι ορθοπεδικοί που εξειδικεύονται στην αυχενική σπονδυλική στήλη. Οι ενδείξεις για εγχείρηση δισκοκήλης αυχένος είναι ο αφόρητος πόνος αυχένος και βραχίονος με ανικανότητα εργασίας που επιμένουν πάνω από 6 μήνες, σε συνδυασμό με μεγάλο νευρολογικό έλλειμμα ιδίως στα άνω άκρα (παράλυση μυών). Η χειρουργική τεχνική είναι η αφαίρεση του δίσκου που πάσχει, με ή χωρίς και αντικατάσταση αυτού με οστικό μόσχευμα ή νεότερο μεταλλική ή πλαστική πρόθεση, μαζί με σπονδυλοδεσία (αρθρόδεση) με πλάκα και βίδες. Ως προς τα αποτελέσματα, ο πόνος στο βραχίονα υποχωρεί σύντομα, ενώ τα οστεόφυτα στο μεσοσπονδύλιο τρήμα απορροφούνται σε 9-18 μήνες. Αρκετοί ασθενείς είναι ευχαριστημένοι από την εγχείρηση βραχυπρόθεσμα αλλά όχι πάντα μακροπρόθεσμα. Το δυσάρεστο με αυτές τις εγχειρήσεις είναι ότι, ακόμα και αν πάνε καλά, επειδή σταθεροποιούνται δύο σπόνδυλοι με πλάκα και βίδες, η κίνηση μεταβιβάζεται στον διπλανό δίσκο, ο οποίος υφίσταται συνήθως δισκοκήλη σε μια πενταετία.


Πρόληψη και πρόγνωση αυχενικής Κήλης Δίσκου

Τις Κήλες των αυχενικών δίσκων ή τις εκφυλιστικές αλλοιώσεις των δίσκων του αυχένος, δυστυχώς δεν μπορούμε να τις αποφύγουμε, αφού είναι επακόλουθο της ηλικίας μας. Ενας πενηντάρης σήμερα θεωρείται «νέος» ενώ παλιότερα θεωρούνταν «υπερήλιξ». Μπορούμε όμως να καθυστερήσουμε τις αλλοιώσεις και να μηδενίσουμε τα ενοχλήματα και τις κρίσεις δισκοπάθειας τηρώντας κάποιες προφυλάξεις. Αυτές είναι κυρίως η αποφυγή καταπόνησης του αυχένος σε κάμψη. Για παράδειγμα ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να βλέπει κανείς ξαπλωμένος τηλεόραση από τον καναπέ. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να είναι συνεχώς σκυμμένος πάνω σε ένα πληκτρολόγιο computer ή ένα βιβλίο όλη μέρα. Η μεσημβρινή ξεκούραση του αυχένος (ξάπλα) κάνει καλό. Χρειάζεται επίσης αποφυγή ψύξεων σε κλιματιστικά, ενώ αντίθετα ωφελούμεθα από τις κωνοειδείς ασκήσεις αυχένος, από γυμναστική του σώματος γενικώς, από μασάζ με τα χέρια, αλλά και από λίγο κρασί στο φαγητό, ψυχαγωγία και αλλαγή περιβάλλοντος. Ο αυχένας επηρεάζεται και από την ψυχική διάθεση. Να μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν ηλικιωμένοι με τρομακτικές εκφυλιστικές αλλοιώσεις στον αυχένα χωρίς καθόλου ενοχλήματα, ενώ αντίθετα υπάρχουν κυρίες 30-50 ετών (ενίοτε και κύριοι) οι οποίες στα πλαίσια μιάς σωματοποίησης τυχόν ψυχολογικών ή κοινωνικών τους προβλημάτων (Δυσθυμία ή κατάθλιψη), με μια ελαφρότατη δισκοκήλη αυχένος, ισχυρίζονται ότι δήθεν «υποφέρουν αφόρητα και έφτασαν στο χείλος της καταστροφής».