Προτεινόμενοι Σύνδεσμοι:    greece   -   greece hotels   -   ειδησεις   -   greece news   -   ταβλι στο internet   -   livescore   -   νέα
 easypedia

Easypedia.gr
Ελλάδα
Αρχαία Ελλάδα
Ελληνες
Πρωθυπουργοί
Οικονομία
Γεωγραφία
Ιστορία
Γλώσσα
Πληθυσμός
Μυθολογία
Πολιτισμός & Τέχνες
Ζωγραφική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Λογοτεχνία
Μουσική
Αρχιτεκτονική
Γλυπτική
Αθλητισμός
Μυθολογία
Θρησκεία
Θετικές & Φυσικές Επιστήμες
Ανθρωπολογία
Αστρονομία
Βιολογία
Γεωλογία
Επιστήμη υπολογιστών
Μαθηματικά
Τεχνολογία
Φυσική
Χημεία
Ιατρική
Φιλοσοφία & Κοινωνικ. Επιστήμες
Αρχαιολογία
Γλωσσολογία
Οικονομικά
Φιλοσοφία
Ψυχολογία
Γεωγραφία
Ασία
Αφρική
Ευρώπη
Πόλεις
Χώρες
Θάλασσες
Ιστορία
Ελληνική Ιστορία
Αρχαία Ιστορία
Βυζάντιο
Ευρωπαϊκή Ιστορία
Πόλεμοι
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Σύγχρονη Ιστορία
 

Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1917

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη ορκίστηκε στις 21 Απριλίου του 1917.

Διαδέχτηκε την κυβέρνηση Σπυρίδωνος Λάμπρου σε μια κρίσιμη στιγμή. Το υπουργικό συμβούλειο απαρτιζόταν απο τους:

  • Αλέξανδρο Ζαΐμη, πρωθυπουργό & υπουργό εξωτερικών
  • Φωκίωνα Νέγρη, υπουργό εσωτερικών
  • Δημήτριο Αιγινήτη, υπουργό εκκλησιαστικών και δημοσίας εκπαιδεύσεως
  • Γεώργιο Ράλλη, υπουργό οικονομικών
  • Πέτρο Καλλιγά, υπουργό εθνικής οικονομίας
  • Περικλή Αργυρόπουλο, υπουργό συγκοινωνίας
  • Κωνσταντίνο Δεμερτζή, υπουργό ναυτικών
  • Ιωάννη Δροσόπουλο, υπουργό επισιτισμού και αυτάρκειας
  • Κωνσταντίνο Λιδωρίκη, υπουργό δικαιοσύνης
  • Αναστάσιο Χαραλάμπη, υπουργό στρατιωτικών

Κυβερνητικό έργο

Η κυβέρνηση Ζαΐμη έγινε ουσιαστικά κυβέρνηση ενός ανύπαρκτου κράτους αφού το βόρειο μέρος της Ελλάδας ελεγχόταν απο την κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης ενώ στην κυβέρνηση των Αθηνών είχε επιβληθεί ναυτικός αποκλεισμός απο τις δυνάμεις της Αντάντ.

Ο Αλέξανδρος Ζαΐμης είχα να αντιμετωπίσει και τις πιέσεις του Γάλλου γερουσιαστή και ύπατου αρμοστή των Συμμάχων στην Ελλάδα Ζοννάρ, ο οποίος μάλιστα στις 31 Μαΐου του παρέδωσε τελεσίγραφο με το οποίο μεταξύ άλλων απαιτούσε την παραίτηση του Κωνσταντίνου Α΄. Ο Ζαΐμης αρχικά δίστασε αλλα ύστερα απο απειλές του Γάλλου αρμοστή δέχτηκε τους όρους. Στην κυβέρνηση Ζαΐμη επίσης παραδόθηκε και κατάλογος στον οποίο οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν συμπεριλάβει 30 προσωπικότητες του βασιλικού χώρου, μεταξύ των οποίων οι Δημήτριος Γούναρης, Σπυρίδων Μερκούρης, Πεσματζόγλου κ.α., και στον οποίο αναφερόταν οτι η κυβέρνηση θα έπρεπε να τους εξορίσει μέχρι τις 7 Ιουνίου.

Ύστερα απο αυτή την εξέλιξη και με την συμβολή της Αντάντ ακολούθησαν διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο κυβερνήσεων, των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Η κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης απαιτούσε την αναθεώρηση του συντάγματος, την αναστολή της ισοβιότητας των δικαστών και την επανασύγκληση της βουλής της 31ης Μαΐου 1915, η οποία σύμφωνα με τους βενιζελικούς είχε διαλυθεί αντισυνταγματικά. Ο Αλέξανδρος Ζαΐμης δεν αποδέχτηκε τους όρους και οι διαπραγματεύσεις ναυάγησαν.

Έτσι στις 14 Ιουνίου το υπουργικό συμβούλειο παραιτήθηκε και την διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβε ο Ελευθέριος Βενιζέλος.