Λουδοβίκος Α' της Ουγγαρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Λουδοβίκος Α' της Ουγγαρίας
Ο Λουδοβίκος Α' της Ουγγαρίας

Ο Λουδοβίκος ο Α΄ (1326 - 1382) ήταν Βασιλιάς της Ουγγαρίας, Κροατίας, Δαλματίας (1342 - 1382) και Πολωνίας (1360 - 1382). Γιός και διάδοχος του Καρόλου του 1ου της Ουγγαρίας και της Ελισάβετ της Πολωνίας, θεωρείται από τους ενδοξότερους μονάρχες της Ουγγαρίας, ο οποίος επέκτεινε το βασίλειό του σε Δαλματία, Βοσνία και τμήμα της Βουλγαρίας. Ίδρρυσε το 1ο Ουγγρικό Πανεπιστήμιο στο Πεκς.

[Επεξεργασία] Ισόβιοι αγώνες του εναντίον της Νάπολης

Ξόδεψε το μεγαλύτερο διάστημα της βασιλείας του σε άσκοπους πολέμους με τη Βενετία. Ως διάδοχος ήταν επικεφαλής στα στρατεύματα του πατέρα του στις περισσότερες εκστρατείες. Νικημένος από τη Βενετία σε εκστρατεία στην Ζάρα (1346), εκστράτευσε κατά της Νάπολης για να εκδικηθεί τον θάνατο του αδελφού του Ανδρέα από δηλητηριασμό από την πανούργα σύζυγό του Ιωάννα. Είχε την υποστήριξη της Ιταλικής αριστοκρατίας και μπήκε στη Νάπολη (1348) υπό τις ζητωκραυγές των βαρόνων. Η Ιωάννα με τον δεύτερο σύζυγό της Λουδοβίκο του Τάραντα δραπέτευσαν για την Προβηγκία. Ο ίδιος παρέμεινε στη Νάπολη πολύ λίγο, αφού αναγκάστηκε να φύγει εσπευσμένα λόγω της δολοφονικής μαύρης πανώλης, ορίζοντας δύο Ούγγρους αντιβασιλείς στη Νάπολη. Η ανικανότητα των συγκεκριμένων λειτουργών στάθηκε αιτία για την αποστασία των βαρόνων που επανέφεραν πίσω την Ιωάννα με τον δεύτερο σύζυγο της.

Το 1350 ο Λουδοβίκος ο 1ος αναδιοργάνωσε τα στρατεύματά του για δεύτερη μεγάλη εκστρατεία κατά της Νάπολης. Κατέφυγε στην παπική αυλή στην Αβινιόν, για να ζητήσει από τον Πάπα να διερευνήσει τις αιτίες για τον δηλητηριασμό του Ανδρέα. Ο Πάπας, αν και ήξερε την ενοχή της Ιωάννας, την έκρινε αθώα για πολιτικούς λόγους, αφού είχε δεχτεί να του σώσει όλα τα δικαιώματα της στην Αβινιόν. Τελικά βρήκε δικαίωση για τον αδελφό του μόλις έναν χρόνο πριν το θάνατό του (1381), οπότε ο Πάπας Ουρβανός ΣΤ΄ τον εξουσιοδότησε να αφαιρέσει τον βασιλικό τίτλο στην Νάπολη από την Ιωάννα και να την εκτελέσει. O ίδιος, πολύ άρρωστος, ανίκανος να πάρει μέρος σε εκστρατεία, ανέθεσε την αποστολή στον ανιψιό του Κάρολο του Δυρραχίου που κατέλαβε την Νάπολη, ανέτρεψε και σκότωσε την Ιωάννα. Το 1370 κληρονόμησε και τον θρόνο της Πολωνίας, αφού ο θείος του βασιλιά Σιγισμούνδος ο 3ος τον είχε ορίσει διάδοχο του γινόμενος ταυτόχρονα βασιλιάς της Ουγγαρίας και της Πολωνίας.

[Επεξεργασία] Κληρονόμοι

Πριν τον θάνατό του (1382) όρισε διάδοχό του τη θυγατέρα του Μαρία, κάτι που έφερε αναστάτωση στην Πολωνία, αφού οι ευγενείς αρνήθηκαν να δεχτούν για βασιλιά τους τον σύζυγό της Σιγισμόνδο του Λουξεμβούργου. Μετά δύο χρόνια διαπραγματεύσεων της χήρας του Λουδοβίκου του 1ου Ελισάβετ και των Πολωνών επαναστατών ορίστηκε βασίλισσα στην Πολωνία η άλλη κόρη του Λουδοβίκου του 1ου Hedwige (1374 - 1399). Αυτή παντρεύτηκε τον Λαδίσλαο, μέγα δούκα της Λιθουανίας (1362 - 1434).