Προτεινόμενοι Σύνδεσμοι:    greece   -   greece hotels   -   ειδησεις   -   greece news   -   ταβλι στο internet   -   livescore   -   νέα
 easypedia

Easypedia.gr
Ελλάδα
Αρχαία Ελλάδα
Ελληνες
Πρωθυπουργοί
Οικονομία
Γεωγραφία
Ιστορία
Γλώσσα
Πληθυσμός
Μυθολογία
Πολιτισμός & Τέχνες
Ζωγραφική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Λογοτεχνία
Μουσική
Αρχιτεκτονική
Γλυπτική
Αθλητισμός
Μυθολογία
Θρησκεία
Θετικές & Φυσικές Επιστήμες
Ανθρωπολογία
Αστρονομία
Βιολογία
Γεωλογία
Επιστήμη υπολογιστών
Μαθηματικά
Τεχνολογία
Φυσική
Χημεία
Ιατρική
Φιλοσοφία & Κοινωνικ. Επιστήμες
Αρχαιολογία
Γλωσσολογία
Οικονομικά
Φιλοσοφία
Ψυχολογία
Γεωγραφία
Ασία
Αφρική
Ευρώπη
Πόλεις
Χώρες
Θάλασσες
Ιστορία
Ελληνική Ιστορία
Αρχαία Ιστορία
Βυζάντιο
Ευρωπαϊκή Ιστορία
Πόλεμοι
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Σύγχρονη Ιστορία
 

Μερκούριος Μπούα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Μερκούριος Μπούας ήταν γιός του Θεόδωρου Μπούα, αξιωματούχου στην αυλή των Δεσποτών του Μυστρά. Καταγόταν από μεγάλη στρατιωτική οικογένεια τον Οίκο Μπούα του Βυζαντίου και συγκεκριμένα απο το Αγγελόκαστρο Αιτωλοακαρνανίας της Ηπείρου. Το έτος γεννήσεως του δεν είναι γνωστό.

Για πρώτη φορά γίνεται λόγος για το όνομά του μετά τη συμμετοχή του στην μάχη του Φόρνοβο το 1495 στην Ιταλική χερσόνησο, κατά την οποία και διακρίθηκε ως επικεφαλής σώματος ελλήνων Αρκεβουζίων και Αργουλέτων. Σύμφωνα με τον ιστορικό της εποχής Ενετό Σανούτο αλλά και σύγχρονους όπως ο Κ. Σταθάς ο Μερκούριος Μπούας επιτέθηκε κατά του ιδίου του Γάλλου Βασιλέα Καρόλου, τον οποίο και τραυμάτισε στο πρόσωπο.

Σύντομα το όνομά του θα γινόταν πασίγνωστο στην Ευρώπη, μαζί με τους επικεφαλείς και των υπολοίπων ελληνικών στρατιωτικών σωμάτων όπως των Δημητρίου Λασκάρεως από την Ζάκυνθο, Ιωάννη και Θεοδώρου Παλαιολόγου από την Πελοπόννησο, του Φιλίππου από την Μακεδονία, του Βουζίκη από το Ναύπλιο και του Θείου του Δήμο Μπούα από το Άργος.

Μετά την μάχη του Φόρνοβο η συμμαχία των Ιταλικών Κρατών διαλύθηκε. Μόνο οι Ένετοί επέμεναν στον κατά της Γαλλίας πόλεμο, στέλνοντας μάλιστα τους Έλληνες να καταδιώξουν τους Γάλλους μέχρι την έξοδο από το Ιταλικό έδαφος. Ο Ενετός ιστορικός Σανούτος μετά την μάχη του Φόρνοβο σε εκθεσή του πρός τις αρχές της Ενετικής Δημοκρατίας αναφέρει ότι Οι Έλληνες στρατιώτες μόνοι,χωρίς την βοήθεια των πεζών, κέρδισαν την νίκη έναντι ισχυρών Γαλλικών δυνάμεων. Ακόμη ο Δούκας του Μιλάνου έστειλε ευχαριστήριο επιστολή προς την Ενετική Γερουσία ευγνωμονόντας για την αποστολή των Ελλήνων και αναφέροντας ότιΟίτινες αποκλείσαντες τον εχθρό έσωσαν την χώρα. Τελικά όταν αφίχθησαν στην Νοβάρα μετά την μάχη του Φόρνοβο και τα υπόλοιπα τμήματα των Ελλήνων Στρατιωτών υπό τον Μερκούριο Μπούα, τα οποία κατεδίωκαν τον υποχωρούντα Γαλλικό Στρατό, οι αποκλεισμένοι στην Νοβάρα Γάλλοι αναγκάστηκαν να παραδωθούν. Επρόκειτο για την μεγαλύτερη νίκη που είχε πετύχει ποτέ τμήμα Ιππικού σε πολιορκητική επιχείρηση. Στη μάχη αυτή οι Γάλλοι υπέστησαν τουλάχιστον 800 απώλειες, νεκρούς και αιχμάλωτους.

Μετά την μάχη του Φόρνοβο το σύνολο σχεδόν των Ιταλικών δυνάμεων με εξαίρεση των δυνάμεων των Ενετών προσχώρησε στο Γαλλικό στρατόπεδο. Δεν συνέβηκε το ίδιο και με τα Ελληνικά στρατιωτικά σώματα που πολεμούσαν στο πλευρό των Ενετών γιατί το θεωρούσαν μεγάλη ατιμία να τους εγκαταλείψουν μόνο και μόνο για επιπλέον χρήματα. Όπως αναφέρει και ο Ιωάννης Κορωναίος Οί Ταλικοί δε άπαντες της αυθεντίας έφυγαν, και δημεγέρται γίνησαν με τους εχθρούς επήγαν, κι ουδείς ουδέν απέμενε, μόνον οι στρατιώτες Πελοποννήσιοι ομού και οι Μακεδόνες.

Ο Μερκούριος Μπούας πολέμησε αρχικά στο πλευρό των Ενετών από τους οποίους έλαβε πολλά χρήματα και γαίες, έπειτα πολέμησε στο πλευρό του Γερμανού Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού από τον οποίο χρίσθηκε Κόμης της Σουαβίας και αργότερα Πρίγκηψ του Λίχτεμπεργκ και ο οποίος του επέτρεψε να φέρει κατά τις μάχες δική του πολεμική σημαία εν αντιθέση με τους υπόλοιπους ευγενείς που συμμετείχαν και υποχρεωνόταν να πολεμουν κάτω απο την σημαία του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαικής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους και τέλος πολέμησε στο πλευρό του Γάλλου Βασιλέα Λουδοβίκου του ΙΒ' ο οποίος τον έχρισε Κόμη της Γαλλίας δίνοντας του παράλληλα πολλά χρήματα και γαίες για της προσφερθείσες από αυτόν υπηρεσίες. Πρωτοστάτησε μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες αρχηγούς σωματων στρτατιωτών στην ίδρυση της Ελληνικής Αδελφότητας στην Βενετία της Ιταλίας και στην ανέγερση του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου της Βενετίας που αποτέλεσε έκτοτε σημείο αναφοράς των Ελλήνων .Χάρης στο πρωτοπαλλίκαρό του, τον Ιωάννη τον Κορωναίο, λάτρη της αρχαίας ελληνικής ιστορίας και της Ιλιάδας, που αποφάσισε και συνέγραψε τα κατορθώματα του Μερκούριου Μπούα σε έμμετρο λόγο,σε ένα μακροσκελές ποίημα με τον τίτλο "Μερκουρίου Ανδραγαθήματα" έφτασαν έως τις ημέρες μας σημαντικές πληροφορίες για την δράση του.

Συμμετείχε στις ακόλουθες μάχες μετά την μάχη του Φόρνοβο κατά χρονολογική σειρά:

  1. Μπαρλέτα το 1502 εναντίον των Γάλλων
  2. Γένουα το 1507 εναντίον των Γάλλων
  3. Αγκαντέλο το 1509
  4. Μαρινιάνο το 1515
  5. Μπικκόκα το 1522
  6. Πάβια το 1525

αλλά και στην τελική μάχη των ιταλικών πολέμων στο Κερεσόλε ντ΄άλμπα το 1543.

Ο Μερκούριος Μπούας πέθανε το 1560 στην Ιταλία όπου και ετάφη κατόπιν δικής του επιθυμίας.

Βιβλιογραφία

  1. Παντελής Καρύκας, Ελληνικές Επαναστάσεις
  2. Μουσείο Ελληνικής παροικίας Βενετίας-Ιταλία(Αρχείο Ελληνικής Αδελφότητας Βενετίας)
  3. Περιοδικό Στρατιωτική Ιστορία
  4. Ιταλική, Γαλλική και Γερμανική Ιστορία