Προτεινόμενοι Σύνδεσμοι:    greece   -   greece hotels   -   ειδησεις   -   greece news   -   ταβλι στο internet   -   livescore   -   νέα
 easypedia

Easypedia.gr
Ελλάδα
Αρχαία Ελλάδα
Ελληνες
Πρωθυπουργοί
Οικονομία
Γεωγραφία
Ιστορία
Γλώσσα
Πληθυσμός
Μυθολογία
Πολιτισμός & Τέχνες
Ζωγραφική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Λογοτεχνία
Μουσική
Αρχιτεκτονική
Γλυπτική
Αθλητισμός
Μυθολογία
Θρησκεία
Θετικές & Φυσικές Επιστήμες
Ανθρωπολογία
Αστρονομία
Βιολογία
Γεωλογία
Επιστήμη υπολογιστών
Μαθηματικά
Τεχνολογία
Φυσική
Χημεία
Ιατρική
Φιλοσοφία & Κοινωνικ. Επιστήμες
Αρχαιολογία
Γλωσσολογία
Οικονομικά
Φιλοσοφία
Ψυχολογία
Γεωγραφία
Ασία
Αφρική
Ευρώπη
Πόλεις
Χώρες
Θάλασσες
Ιστορία
Ελληνική Ιστορία
Αρχαία Ιστορία
Βυζάντιο
Ευρωπαϊκή Ιστορία
Πόλεμοι
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Σύγχρονη Ιστορία
 

Πελασγοί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
"ΗΝ ΓΑΡ ΔΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΩΝ ΠΕΛΑΣΓΩΝ ΓΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΚ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΝ"
(Διονύσιος Αλικαρνασεύς)
Ερείπια Προιστορικού Κάστρου από την Εποχή του Χαλκού στο Χωριό Πύργοι κοντά στην Πτολεμαϊδα
Ερείπια Προιστορικού Κάστρου από την Εποχή του Χαλκού στο Χωριό Πύργοι κοντά στην Πτολεμαϊδα

Οι Πελασγοί είναι ένα από τα αυτόχθονα πρωτοελληνικά φύλα που είχε εξαπλωθεί σε όλο τον αρχαίο ελλαδικό χώρο, αλλά και πέραν αυτού, όπως το καταμαρτυρούν οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς. Παρόμοια επίσης τέτοια φύλα πελασγικά ήταν οι Κάρες, ή Λέλεγες, οι Τυρρηνοί ή Ετρούσκοι, στην Ιταλία, οι Λυδοί, οι Μυσοί και οι Λυκίοι, οι Θράκες κλπ. Πολλοί ακόμη συμπεριλαμβάνουν σ΄ αυτά τα φύλλα και τους Χετταίους. Ο Στράβων αναφέρει ότι η φυλή των Πελασγών κατοικούσε στη θεσσαλική περιοχή που λεγόταν Πελασγικό Άργος κι αργότερα ονομάστηκε Πελασγιώτιδα. Μιλούσαν ιδιαίτερη γλώσσα την πελασγική γλώσσα. Θεωρείται ότι οι Έλληνες πήραν από αυτούς τοπωνύμια (κυρίως σε -ισα, -ισσα και -ινθος: Λάρισα, Κόρινθος) και ονόματα φυτών και ζώων.

Και όμως πολλοί υπήρξαν, βεβαίως ξένοι, σύγχρονοι "ερευνητές" που ήθελαν να πείσουν ότι οι Πελασγοί ήταν ινδοευρωπαϊκό φύλο, κατά τον αυθαίρετο αυτόν χαρακτηρισμό για ανθρώπινη φυλή που ουδέποτε υπήρξε, καμία ιστορική πηγή δεν υφίσταται γι΄ αυτήν αλλά και κανένας αρχαίος λαός δεν τη γνώριζε!

Οι Πελασγοί από την συντριπτική πλειοψηφία των αρχαίων συγγραφέων θεωρούνταν Έλληνες.[1].[2][3][4].

Γενάρχης των Πελασγών αναφέρεται ο Πελασγός. Με τ' όνομά του συνδέθηκαν πολυάριθμοι θρύλοι και παραδόσεις.

Χαρτης Πελασγων.
Χαρτης Πελασγων.

Πίνακας περιεχομένων

Ιστορικές μαρτυρίες

Περί των Πελασγών έχουν αφήσει μαρτυρίες πολλοί αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς από τους μυθικούς χρόνους. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι Ησίοδος, Όμηρος, Έφορος, Στράβων, Σκύμνος, Ηρόδοτος, Μενεκράτης, Παυσανίας, Θουκυδίδης, Ευριπίδης, Αισχύλος, Διονύσιος ο Αλικαρνασεύς, Αντικλείδης καθώς και ο Πλάτων.
Οι αναφορές των παραπάνω ακολουθούν κατά περιοχή εξάπλωσης των Πελασγών.

Τόποι εξάπλωσης

Πελοπόννησος

Ξεκινώντας από την Ελληνική Μυθολογία ο Ησίοδος παραδίδει την παράδοση ότι πρώτος κάτοικος της Αρκαδίας ήταν ο Πελασγός, ο δε Έφορος ότι όλοι οι Πελασγοί είναι αρκαδικής καταγωγής, σημείο που αναφέρει ο Στράβων (Ε, κεφ Β). Ο δε Παυσανίας συμπληρώνει πως την εποχή που βασίλευε ο Πελασγός, όλη η Πελοπόννησος λεγόταν Πελασγία ή Αχαϊκόν Άργος. Ο δε Διονύσιος Αλικαρνασεύς διατρανώνει: "των Πελασγών το γένος εκ Πελοποννήσου το αρχαίον" (Ι 17). Αλλά και ο Ευριπίδης στο έργο του "Αρχέλαος" αναφέρει: "πως όταν ο Δαναός ήλθε στο Άργος κι έκτισε την πόλη του Ινάχου, και ενώ οι κάτοικοι λέγονταν "Πελασγιώται" εκείνος τους όρισε με νόμο αυτοί σε όλη την αρχαία Ελλάδα να λέγονται Δαναοί. Επίσης ο Ηρόδοτος σημειώνει πως "όσο καιρό οι Ίωνες κατοικούσαν στη Πελοπόννησο στη περιοχή της σημερινής Αχαΐας, πριν ακόμη να έλθουν ο Δαναός και ο Ξούθος ονομάζονταν Πελασγοί Αιγιαλείς και που έλαβαν τελικά το όνομα Ίωνες από τον Ίωνα του Ξούθου", (Ηροδ.VII 94). Τέλος ο Στράβων, (Ε κεφ. Β), αναφέρει ότι ο Αισχύλος στις "Ικέτιδες" καθώς και στις "Δαναΐδες" αναφέρεται στη καταγωγή των Πελασγών από το Άργος.

Αττική

Ο Ηρόδοτος αναφέρει την ύπαρξη Πελασγικού έθνους στην Αττική: "Το Αττικόν έθνος εόν Πελασγικόν", (Ι 57), και συμπληρώνει πως όταν ο Κροίσος θέλησε να μάθει ποιοί Έλληνες είναι οι ποιο ισχυροί, βρήκε πως πρώτοι ήταν οι Λακεδαιμόνιοι και μετά οι Αθηναίοι, οι πρώτοι από τη φυλή των Δωριέων και οι δεύτεροι από των Ιώνων. "Πράγματι αυτοί οι λαοί ήσαν οι πλέον εξέχοντες, οι δεύτεροι μεν καταγωγής Πελασγικής, οι πρώτοι δε καταγωγής ελληνικής"*.

(*) Για τη διάκριση πελασγική - ελληνική, δείτε παρακάτω

Θεσσαλία

Για τους Πελασγούς στην Θεσσαλία αναφέρεται ο Στράβων, ο οποίος και αποκαλεί όλη τη Θεσσαλία Πελασγικόν Άργος και συγκεκριμένα: "τη Θεσσαλία μεταξύ των εκβολών του Πηνειού και των Θερμοπυλών μέχρι της ορεινής χώρας σε όλη την έκταση της Πίνδου, αφού οι Πελασγοί ήταν κυρίαρχοι των τόπων αυτών" και ιδιαίτερα πως είχαν επεκταθεί "προπάντων μεταξύ των Αιολέων που ήταν ανά τη Θεσσαλία."
Σημειώνεται όμως ότι και κατά τους ιστορικούς χρόνους, το νότιο τμήμα της Θεσσαλίας μεταξύ Λάρισας και Φερών διατηρούσε το όνομα Πελασγιώτις.

Ήπειρος

ΖΕΥ ΑΝΑ ΔΩΔΩΝΑΙΕ ΠΕΛΑΣΓΙΚΕ (προσευχή του Αχιλλέα)

Η Ήπειρος και ιδιαίτερα η Δωδώνη αποτελούσε το κέντρο των Πελασγών. Ο Ηρόδοτος αποκαλεί τη Δωδώνη ως το Πελασγών έδρανο. Εδώ υπήρχε και το μέγα ιερό του Δωδωναίου Διός, το περίφημο ομώνυμο μαντείο καθώς και ένα από τα αρχαιότερα θέατρα του ελλαδικού χώρου.

Μακεδονία

Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του Αισχύλου στο έργο Ικέτιδες (250) όπου ο Βασιλεύς Πελασγός αναφέρει:

"Του γηγενούς παλαίχθονος είμαι εγώ γιος, ο Πελασγός, που κυβερνώ τη χώρα. Και αφού είμαι ο βασιλιάς επόμενο είναι να πάρουν από μένα τ΄ όνομά τους οι Πελασγοί που κατοικούν τη χώρα. Όλη αυτή που τη διασχίζει ο αγνός Στρυμόνας στη δυτική πλευρά του. Και τη χώρα των Περραιβών ακόμη εξουσιάζω και όσα μέρη είναι πέρα από την Πίνδο και της Δωδώνης τα βουνά. Τα σύνορά μου ορίζει η θάλασσα".

Σαμοθράκη

Κατά τον Ηρόδοτο (ΙΙ 51): "Την γαρ Σαμοθρηίκην οίκεον πρότερον Πελασγοί" (Την Σαμοθράκη κατοικούσαν παλαιότερα οι Πελασγοί) εκ των οποίων προέρχονται τα μυστήρια των Καβείρων.

Ίμβρος - Λήμνος

Ο Ηρόδοτος αναφερόμενος στον 5ο αιώνα π.Χ. σημειώνει, (V 26), τόσο για την Ίμβρο όσο και για τη Λήμνο, ότι την εποχή εκείνη και τα δύο αυτά νησιά τα κατοικούσαν ακόμα οι Πελασγοί.

Λέσβος

Και η Λέσβος κατά τον Στράβωνα, (Ε κεφ.Β), λέγονταν Πελασγία, που σαφώς σημαίνει ότι κατοικείτο από Πελασγούς.

Κυκλάδες

Κατά την Περσική εκστρατεία ο Ηρόδοτος αναφέρει πως οι Κυκλάδες πρόσφεραν 17 πλοία συμπληρώνοντας ότι: "και αυτοί ήταν λαός Πελασγικός που αργότερα όμως ονομάσθηκαν Ίωνες" (V II 95).

Κρήτη

Για τους Πελασγούς στη Κρήτη παραδίδεται από τον Όμηρο, στην Οδύσσεια (Τ 175) η παρουσία των "δίων Πελασγών".

Ελλήσποντος

Ο Ηρόδοτος αναφέρει (Ι 57) πως στον Ελλήσποντο Πελασγικές εγκαταστάσεις υπήρχαν στη Πλακία και Σκυλάκη, και πως οι Πελασγοί αυτοί του Ελλησπόντου προέρχονταν από την Αττική.

Μικρά Ασία

Ο Όμηρος στην Ιλιάδα του (Β 840) χαρακτηρίζει τους γείτονες των Κιλίκων της Τρωάδας Πελασγούς. Συγκεκριμένα αναφέρει: "Ο Ιππόθοος οδηγούσε τα φύλα των κονταρομάχων Πελασγών αυτών που κατοικούσαν στην εύφορη Λάρισσα*. Ο δε Μεκράτης ο Ελαΐτης θεωρεί τους Πελασγούς κατοίκους όλης της Ιωνικής παραλίας: "την παραλίαν την νυν Ιωνικήν πάσαν από Μυκάλης αρξαμένην υπό Πελασγών οικείσθαι πρότερον". Ακόμη όμως και ο Ηρόδοτος επισημαίνει για τους Αιολείς πως: "στους παλαιότερους χρόνους και αυτοί λέγονταν Πελασγοί".

Κύπρος

Και για την Κύπρο ο Ηρόδοτος αναφέρει (VII 90) πως είχαν μεταναστεύσει εκεί Πελασγοί από την Αθήνα, τη Σαλαμίνα, την Κύθνο καθώς και από την Αρκαδία. Μάλιστα ο Βασιλεύς της Τεγέας ο Αγήνωρ ήταν ο ιδρυτής της Πάφου. Η δε κυπριακή διάλεκτος ομοιάζει με την αρκαδική, την αρχαιότερη διάλεκτο της Πελοποννήσου. Επίσης κατά την παράδοση ο Αιακίδης Τεύκρος με μερικούς Τρώες αιχμαλώτους ήταν εκείνος που έκτισε τη Σαλαμίνα της Κύπρου.

Ετρουρία

Ο Αθηναίος Αντικλείδης, Αλεξανδρινός ιστορικός, παραδίδει κατά μαρτυρία του Στράβωνα (E κεφ.B) πως οι Πελασγοί εκείνοι που ζούσαν στη Μακεδονία και στην Αττική ήταν εκείνοι που κατοίκησαν και στα γύρω από την Ίμβρο και τη Λήμνο μέρη και πως μερικοί απ΄ αυτούς υπό τον Λύδο τον Τυρρηνό μετανάστευσαν στην Ιταλία που απετέλεσαν και στη συνέχεια το έθνος των Τυρρηνών ή Ετρούσκων

Ταύτιση Πελασγών Ελλήνων

Πελασγικά ήθη έθιμα

Θρησκεία γλώσσα

Πελασγική τέχνη

Πηγες

  1. Dionysus of Halikarnassos "Roman Antiquities" 1.17.2.1,τὸ τῶν Πελασγῶν γένος Ἑλληνικὸν ἐκ Πελοποννήσου
  2. Dionysius of Halicarnassus, Roman Antiquities, Book 1, 17 (LacusCurtius) - Afterwards some of the Pelasgians who inhabited Thessaly, as it is now called, being obliged to leave their country, settled among the Aborigines and jointly with them made war upon the Sicels. It is possible that the Aborigines received them partly in the hope of gaining their assistance, but I believe it was chiefly on account of their kinship; for the Pelasgians, too, were a Greek nation originally from the Peloponnesus.
  3. Ovid, Metamorphoses, Book 12.1 (Perseus) - Here, when a sacrifice had been prepared to Jove, according to the custom of their land, and when the ancient altar glowed with fire, the Greeks observed an azure colored snake crawling up in a plane tree near the place where they had just begun their sacrifice..."Rejoice Pelasgian men, for we shall conquer; Troy will fall; although the toil of war must long continue--so the nine birds equal nine long years of war." And while he prophesied, the serpent, coiled about the tree, was transformed to a stone, curled crooked as a snake.
  4. Strabo,Geography, Book V, 2.4 (LacusCurtius) - As for the Pelasgi, almost all agree, in the first place, that some ancient tribe of that name spread throughout the whole of Greece, and particularly among the Aeolians of Thessaly...Again, Aeschylus, in his Suppliants, or else his Danaan Women, says that the race of the Pelasgi originated in that Argos which is round about Mycenae. And the Peloponnesus too, according to Ephorus, was called "Pelasgia."

Μπορείτε ακόμα να δείτε