Προτεινόμενοι Σύνδεσμοι:    greece   -   greece hotels   -   ειδησεις   -   greece news   -   ταβλι στο internet   -   livescore   -   νέα
 easypedia

Easypedia.gr
Ελλάδα
Αρχαία Ελλάδα
Ελληνες
Πρωθυπουργοί
Οικονομία
Γεωγραφία
Ιστορία
Γλώσσα
Πληθυσμός
Μυθολογία
Πολιτισμός & Τέχνες
Ζωγραφική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Λογοτεχνία
Μουσική
Αρχιτεκτονική
Γλυπτική
Αθλητισμός
Μυθολογία
Θρησκεία
Θετικές & Φυσικές Επιστήμες
Ανθρωπολογία
Αστρονομία
Βιολογία
Γεωλογία
Επιστήμη υπολογιστών
Μαθηματικά
Τεχνολογία
Φυσική
Χημεία
Ιατρική
Φιλοσοφία & Κοινωνικ. Επιστήμες
Αρχαιολογία
Γλωσσολογία
Οικονομικά
Φιλοσοφία
Ψυχολογία
Γεωγραφία
Ασία
Αφρική
Ευρώπη
Πόλεις
Χώρες
Θάλασσες
Ιστορία
Ελληνική Ιστορία
Αρχαία Ιστορία
Βυζάντιο
Ευρωπαϊκή Ιστορία
Πόλεμοι
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Σύγχρονη Ιστορία
 

Πραίτορας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Πραίτορας (ή Πραίτωρ), λατινικά praetor, ήταν ανώτατος ρωμαϊκός τίτλος. Γενικά ο όρος σήμαινε ο προέχων, ο προστάτης και σύμβουλος.

Πραίτορες στην αρχή καλούνταν οι Ύπατοι στην αρχαία Ρώμη. Όμως το 366 π.Χ. οι πατρίκιοι αναγκάσθηκαν να παραχωρήσουν στους πληθείους το δικαίωμα να εκλέγονται και αυτοί ύπατοι. Έτσι δημιουργήθηκε απ΄ αυτούς μια τρίτη θέση υπάτου που ονομάσθηκε Πραίτορας με δικονομικά καθήκοντα. Πρώτος Πραίτορας εκλέχθηκε ο Σπάριος Φούριος Κάμιλλος. Μετά όμως 30 χρόνια, το 337 π.Χ., απέκτησαν τέτοιο δικαίωμα και οι πληβείοι.

Οι Πραίτορες κυβερνούσαν τη πόλη όταν οι Ύπατοι εξέρχονταν απ΄ αυτή κυρίως σε πόλεμο, αναπληρώνοντας αυτούς σε όλα τους τα καθήκοντα. Το 242 π.Χ. δημιουργήθηκε και δεύτερη θέση πραίτορα που ονομάσθηκς ξενοδίκης που είχε δικαιοδοσία επί των ξένων κατοίκων της πόλης σε αντίθεση μ΄ εκείνον τον "κατά πόλη" πραίτορα που λέγονταν "αστυδίκης" και που εφάρμοζε το ρωμαϊκό δίκαιο στους Ρωμαίους.

Το 224 π.Χ. προστέθηκαν ακόμη δύο πραίτορες επιφορτισμένοι με τη διοίκηση της Σικελίας και της Σαρδηνίας, και αργότερα το 197 π.Χ. ακόμα δύο για τις επαρχίες της Ισπανίας. Επί Αυτοκράτορα Σύλλα οι πραίτορες έφθασαν τους 8 και επί Ιουλίου Καίσαρα τους 16. Όταν τότε ο πραίτορας αναλάμβανε την Αρχή εξέδιδε ανακοίνωση που περιείχε τις αρχές με τις οποίες έμελλε να κυβερνήσει. Η ανακοίνωση αυτή αποτελούσε μορφή διατάγματος του οποίου και απαγορευόταν η αθέτηση (edictum). Επί Αυγούστου αυξήθηκαν πέραν του ενός οι Πραίτορες της Ρώμης ως προϊστάμενοι τμημάτων (regiones). Τότε επικράτησε και η συνήθεια οι εξερχόμενοι της Αρχής ύπατοι να στέλνονται σε διάφορες επαρχίες ως πραίτωρες που λέγονταν έπαρχοι και στρατηγοί.

Στην εποχή του Βυζαντίου ο Μέγας Κωνσταντίνος μετέφερε την Αρχή των Πραιτόρων στη Κωνσταντινούπολη. Με το χρόνο οι πραίτορες του Βυζαντίου έφθασαν τους 8 που ο καθένας έφερε ιδιαίτερο τίτλο. Έτσι κατέληξε στο Βυζάντιο να λέγεται πραίτορας ο αρχιδικαστής του κάθε θέματος.

Στους νεότερους χρόνους πραίτορες λέγονταν και οι άρχοντες πολλών γερμανικών πόλεων. Στη δε εποχή του Ναπολέοντα οι διοριζόμενοι πραίτορες γερουσιαστές ήταν επιφορτισμένοι με καθήκοντα φρούρησης της γερουσίας.