Προτεινόμενοι Σύνδεσμοι:    greece   -   greece hotels   -   ειδησεις   -   greece news   -   ταβλι στο internet   -   livescore   -   νέα
 easypedia

Easypedia.gr
Ελλάδα
Αρχαία Ελλάδα
Ελληνες
Πρωθυπουργοί
Οικονομία
Γεωγραφία
Ιστορία
Γλώσσα
Πληθυσμός
Μυθολογία
Πολιτισμός & Τέχνες
Ζωγραφική
Θέατρο
Κινηματογράφος
Λογοτεχνία
Μουσική
Αρχιτεκτονική
Γλυπτική
Αθλητισμός
Μυθολογία
Θρησκεία
Θετικές & Φυσικές Επιστήμες
Ανθρωπολογία
Αστρονομία
Βιολογία
Γεωλογία
Επιστήμη υπολογιστών
Μαθηματικά
Τεχνολογία
Φυσική
Χημεία
Ιατρική
Φιλοσοφία & Κοινωνικ. Επιστήμες
Αρχαιολογία
Γλωσσολογία
Οικονομικά
Φιλοσοφία
Ψυχολογία
Γεωγραφία
Ασία
Αφρική
Ευρώπη
Πόλεις
Χώρες
Θάλασσες
Ιστορία
Ελληνική Ιστορία
Αρχαία Ιστορία
Βυζάντιο
Ευρωπαϊκή Ιστορία
Πόλεμοι
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Σύγχρονη Ιστορία
 

Σχεδιασμός Μηχανισμών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Σχεδιασμός Μηχανισμών είναι υποκλάδος των Μικροοικονομικών και της Θεωρίας Παιγνίου και μια γενίκευση της Θεωρίας Δημοπρασιών. Ουσιαστικά ξεκίνησε με την δουλειά των Μίλγκρομ και Μαϋερσον στις αρχές της δεκαετίας του 80.

Η θεωρία αναζητεί τον βέλτιστο μηχανισμό σε μια αγορά που να εκπληρώνει δύο κριτήρια:

  • Βέλτιστη κατανομή των αγαθών.
  • Αποκάλυψη της ιδιωτικής πληροφορίας των παιχτών.

για να γίνουν κατανοητά αυτά τα κριτήρια, ας πάρουμε το κλασικό παράδειγμα των Ανεξάρτητων Ιδιωτικών Αξιών (ΑΙΑ).

Έχουμε έναν πωλητή, ενός μη-διαμερίσιμου αγαθού. Έχουμε επίσης αγοραστές ι=1,..,Ν στην αγορά. Οι αγοραστές έχουν ο καθένας μια διαφορετική, ανεξάρτητη ιδιωτική αξιολόγηση του αγαθού. Ας υποθέσουμε ότι αυτή η αξιολόγηση έχει μια εκ των προτέρων συμμετρική κατανομή F, που είναι γνωστή σε όλους τους συμμετέχοντες. Τι τιμή μπορεί να ζητήσει ο πωλητής για αυτό το αγαθό; Ποιος είναι ο καλύτερος μηχανισμός;

Το πρόβλημα είναι ότι ο πωλητής δεν ξέρει ποια είναι η ιδιωτική αξία του κάθε αγοραστή. Για αυτό πρέπει να σχεδιάσει έναν μηχανισμό που να αποκαλύπτει αυτήν την ιδιωτική πληροφορία του αγοραστή. Το δεύτερο κριτήριο είναι σχετικό με το πρώτο. Αν οι ιδιωτικές πληροφορίες αποκαλυφθούν, ο Παρέτο βέλτιστος μηχανισμός πρέπει να αποδίδει την κυριότητα του αγαθού στον αγοραστή με την μεγαλύτερη ιδιωτική αξία.

Σε αυτό το απλό παράδειγμα, τυχαίνει ο βέλτιστος μηχανισμός για τον πωλητή να είναι μια οποιαδήποτε δημοπρασία, συγκεκριμένα και μια Αγγλική Δημοπρασία με ελάχιστη τιμή. Η ελάχιστη τιμή πρέπει να υπολογίζεται από τον πωλητή αναλόγως της στατιστικής κατανομής των ιδιωτικών αξιών.

Όμως, είναι φανερό ότι μια θετική ελάχιστη τιμή, οδηγεί σε αναποτελεσματικές καταστάσεις, όπου ο πωλητής μένει με την ιδιοκτησία του προϊόντος παρόλο που υπάρχει ένας αγοραστής που αξιολογεί το προϊόν περισσότερο από τον πωλητή. Αυτό συμβαίνει αν η ελάχιστη τιμή είναι υψηλότερη από την μέγιστη αξία των αγοραστών.

Η διερεύνηση αυτών των προβλημάτων είναι το αντικείμενο του Σχεδιασμού Μηχανισμών.

Πηγές

  • Milgrom, Paul; R Weber, Robert J: A Theory of Auctions and Competitive Bidding